HER RUH, RASTGELE DEĞİL,

SEVEN BİR TANRI’NIN İZNİ VE MERHAMETİYLE YERYÜZÜNE DÖNER

RUH,

DENEYİM KAZANMAK İÇİN

KOZMİK YA DA TANRISAL GÜCÜN

MADDİ ALEMDEKİ YASALARINI ÖĞRENME,

BUNLARA SAYGI DUYMA

VE UYGULAMA SÜRECİNDE

YARATAN İLE BİR OLMA DİLEĞİNDEDİR.

BU AMAÇLA, BİREY OLARAK YASALARA SAYGILI BİÇİMDE GİRİŞTİĞİ HER EYLEMDE KENDİNE YÖN VEREN, KOŞULLARI OLUŞTURAN VE ÇEŞİTLİ DÜŞÜNCELER ARASINDA BAĞLANTI KURMASINI SAĞLAYAN İLAHİ ETKİLERE YOLDAŞLIK EDEREK İÇSEL HAZIRLIĞINI TAMAMLAMAKTADIR.

BU NEDENLE RUH, ŞİMDİKİ KOŞULLARA UYGUN DÜŞEN BİRLİKTELİK TÜRLERİNİ VE AMACINI BELİRLEMEK ZORUNDADIR.

KAÇINILMAZ OLARAK YİNELENEN HER ŞEY MADDİ AÇIDAN MI ELE ALINACAK, YOKSA RUHUN GELİŞİMİNE UYGUN OLAN BİR YOL MU SEÇİLECEKTİR.

BU SEÇİM, AYNI ZAMANDA RUHUN GELİŞİMİNE BAĞLI OLAN VE KOŞULLARIN BELİRLENDİĞİ EYLEM ALANINI DA KAPSAMAKTADIR.

GERÇEĞİN, YAŞAM VE FARKINDALIĞIN ÖZÜYLE DAHA YAKIN İLİŞKİ KURMAYI SAĞLADIKLARI İÇİN İRADE GÜCÜ VE SEÇİM HAKKI RUHA SUNULAN BİR ARMAĞANDIR.

HİÇBİR VARLIK FİZİKSEL ALEME RASTGELE DÖNÜŞ YAPMAZ.

VARLIK, YERYÜZÜ YAŞAM DÖNEMLERİ ARASINDA GEÇİRDİĞİ ORTAMIN BİLİNCİ İÇİNDE GEREKLİ DÜZELTMELERİ YAPABİLECEĞİ BİR ÇEVRE SEÇER YA DA YAPTIĞI VE YAPMAKTA OLDUĞU SEÇİMLER ONUN GERÇEK İÇ BENLİĞİNE UYAN ÖZELLİKLERİ YANSITIR.

VARLIĞIN UMUDU VE BEKLENTİSİ,

SONSUZA DEĞİN BİLİNÇLİ BİR VARLIK OLARAK KALMAKTIR.

KENDİSİ BAŞLANGIÇTA ZATEN BİLİNÇLİ BİR VARLIKTI.

ANCAK, RUHSAL YETENEK VE ETKİNLİKLERİNİ SONSUZ OLANA UYDURMAYA ÇALIŞIRKEN YAŞADIKLARININ FARKINDA DEĞİLDİ.

VARLIK, BU AMAÇLA KENDİNE YA BİR BEDEN-ZİHİN-RUH BULACAK YA DA ZİHİNSEL BEDEN, GİZLİ-AÇIK GÜDÜLERLE KENDİNİ GÖSTEREN MADDİ ALEMİN FİZİKSEL KOŞULLARINA UYMAK ZORUNDA BIRAKILACAKTI. SÖZ KONUSU GÜDÜLERİN KAPSAMI, VARLIĞIN ETKİNLİK DÜZEYİNE VE GÜDÜLERLE OLAN İLİŞKİSİNE BAĞLI OLARAK BÜYÜR YA DA KÜÇÜLÜR.

ÇÜNKÜ HER RUH, HER VARLIK RASTGELE DEĞİL,

SEVEN BİR TANRI’NIN İZNİ VE MERHAMETİYLE YERYÜZÜNE DÖNER.

RUH YARATICI GÜÇLERLE BÜTÜNLEŞMEYİ

VE ONLARLA BİR OLMAYI AMAÇLAMAKTADIR.

SEÇİMİNİ, BUNU ENGELLEMEYE ÇALIŞAN HATA VE KURUNTULARINI GİDERECEK ŞEKİLDE YAPAR.

BU NEDENLE VARLIĞI, ŞİMDİKİ YERYÜZÜ DENEYİMİNDE – MADDİ VE ZİHİNSEL ORTAMDA – RUHSAL DOĞUMUN GERÇEKLEŞTİRİLDİĞİ GÖRÜNMEYEN GÜÇLERLE ÇEVRİLİ OLARAK, KARMAŞIK YA DA ÇOK ÇEŞİTLİ BİR YIĞIN GİZLİ VE AÇIK GÜDÜ İLE BAŞ BAŞA BULURUZ.

İNSANIN MADDİ DENEYİME

RASTGELE BAŞLAMADIĞINI BİLİN.

RUHUN KENDİNİ İFADE ETMESİNE İZİN VERMEK ÜZERE,

BUNA İMKAN SAĞLAYAN ZİHİNLERİN BİR ARAYA GELMİŞ OLMASI,

BU İKİLİNİN BİR OLMA İSTEĞİ

VE RUHUN DA BENZER BİR ARAYIŞ İÇİNDE OLMASI

BU OLANAĞI YARATMAKTADIR.

ANCAK ÇEVRE KOŞULLARI DEĞİŞEBİLİR. BİREYİN İSTEĞİ VE İRADESİ DIŞINDA DEĞİŞEN KOŞULLARIN YARATTIĞI ETKİLER NETİCESİNDE BİREYİN DAVRANIŞLARIDA DEĞİŞEBİLİR.

RUH, YERYÜZÜNE DÖNÜŞ YAPMADAN ÖNCE TÜM BUNLARI VİZYON GÜCÜYLE DEĞERLENDİRİR VE BAZEN UZLAŞMAK ZORUNDA KALIR.

ŞUNU BİLİN Kİ,

HİÇBİR RUHUN YOK OLMASINA İZİN VERİLMEZ.

ÖZENDİRİCİ ETKİLERLE HER DENEYİMLE BİR İMKAN YARATILMIŞ OLUR VE RUHUN GELİŞİMİ BÖYLE SAĞLANIR. RUH , MADDİ ALEMDE KENDİNİ İFADE ETMEK İÇİN YAPTIĞI BU SEÇİMLE AMACINA BİRAZ DAHA YAKLAŞMAKTADIR.

İZLENECEK YOLUN, YAŞAMIN VE GERÇEĞİN TA KENDİSİ OLAN İSA VE MUHAMMED DE YAŞAMA BÖYLE BAŞLAMIŞTI.

MADDİ ALEMDE LEVH-İ MAHFUZ REHBERLİĞİNDE

ONLARIN YOLLARINI İZLEYECEK OLURSAK,

21. YÜZYILDA LEVH-İ MAHFUZ UN DESTEĞİYLE,

KARŞILAŞACAĞIMIZ TÜM SORUNLARA YANIT BULABİLİRİZ.

KENDİ İDEAL VE AMAÇLARIYLA UYUM İÇERİSİNDE,

BELİRLİ FİZİKSEL-ZİHİNSEL DUYGULARLA HAREKET EDEN

BİZ VERİCİ REİKİ-MASTERLARIN ARACILIĞI NETİCESİNDE

RUH VARLIĞIN

KENDİNİ İFADE ETMESİNE OLANAK SAĞLANMAKTADIR.

HER RUHUN FİZİKSEL BİR YARATIK OLARAK

DOĞUM SIRASINDA SEÇTİĞİ BEDEN

VE MADDİ ALEMDE GERÇEKLEŞTİRECEĞİ EYLEMLER

BİR ÇOK YÖNDEN DOĞUMDAN SORUMLU OLAN ÇEVRENİN

VE BİZ VERİCİLERİN KONTROLÜ ALTINDADIR.

YİNEDE RUH TAŞIDIĞI NİYET,

AMAÇ VE İSTEKLERİN DENETİMİ ALTINDA

BEDENSEL VE ZİHİNSEL GELİŞİMİNİ TAMAMLARKEN,

TANRI’NIN YAŞAYAN BİR TAPINAĞI OLAN

VE KENDİNİ İFADE ETMEK İÇİN SEÇTİĞİ

BU BEDENDEN BİZZAT SORUMLUDUR.

RUH-VARLIK,

MADDİ ALEMDEKİ YAŞANTISINA BAŞLAMADAN ÖNCE

ÇEVRE KOŞULLARININ NASIL OLDUĞUNU BİLMEKTEDİR.

İNSANLARIN, YERYÜZÜNDE ZAMANA BAĞLI OLARAK

ÇEŞİTLİ YAŞAM DİLİMLERİNE BÖLDÜĞÜ

(ve her çevre için tek tek tanımlanan ) DENEYİMLER,

RUHUN BAKIŞ AÇISINA GÖRE BİR BÜTÜN

YA DA BİR BİRİM OLARAK DEĞERLENDİRİLİR.

RUHUN KENDİNİ İFADE EDİŞ BİÇİMİ,

RUH VE ZİHNİN BU DENEYİM SÜRECİNDE

ELDE EDECEĞİ OLANAKLARA BAĞLIDIR.

NE GİBİ? DİYE SORABİLİRSİNİZ.

BURADA RUH İÇİN YARATICI VE ANLAMLI OLAN

BİR İFADE TARZINDAN BAHSEDİYORUZ.

BUNLAR DOĞRU BİR TANIMLAMAYLA

RUHSAL ÖZÜN MEYVELERİDİR;

YA DA GERÇEK OLANDIR,

IŞIKTIR.

EYLEM İÇİNDE YARATICI-İLAHİ GÜÇLERLE KURULAN İLİŞKİ

BÖYLE İFADE EDİLİR. İNSANIN BİRLİKTE OLACAĞI KİŞİLERLE İLİŞKİSİ İÇİNDE İFADE EDECEĞİ ŞEYLERDE ONLARLA BİRLİKTE DEĞERLENDİRİLİR.

BİR KEZ DAHA YAŞAMA DÖNMEKLE,

HER RUH UMUT ETME,

SABIRLI VE HOŞGÖRÜLÜ OLMA,

KARDEŞÇE SEVGİ DUYGULARI TAŞIMA,

ŞEFKAT, MERHAMET, AŞK, SEVECEN DUYGULARLA

VE ALÇAKGÖNÜLLÜ DAVRANMA GİBİ ÖZELLİKLERİ

YETERİNCE ÖĞRENEMEMİŞ OLDUĞUNU AÇIĞA VURMAKTADIR.

OYSA BUNLAR RUHSAL ÖZÜN MEYVELERİDİR.

HER RUHUN DÜNYA YAŞAMINDA

BU NİTELİKLERİ İFADE ETMESİ İSTENİR.

LEVH-İ MAHFUZ DA YAZILDIĞI GİBİ,

YA YARADANIN ARMAĞANI OLAN

VE HER BİREYE DOĞUŞTAN HAK OLARAK TANINAN

FARKINDALILIĞA ULAŞILIR;

YA DA MADDİ ALEME İLİŞKİN

DOYUMLAR PEŞİNDE KOŞARAK

TÜM ÇABALAR BOŞA HARCANMIŞ OLUR.

BU DURUMDA DÜNYEVİ GÜÇLERE YENİK DÜŞÜLMÜŞ DEMEKTİR.

BİR BAŞKA DEYİŞLE,

KİŞİ GÜCÜNÜ YİTİRMİŞ

VE DENEYİMİN FARKINA VARMAKTA BAŞARILI OLAMAMIŞTIR.

BUNA RAĞMEN, ORTAM KOŞULLARI NE OLURSA OLSUN,

RUH YENİDEN DENEYİM KAZANMA ŞANSINI ELDE EDECEKTİR.

RUHUN ( öz benliğinin ) YAŞAYACAĞI ORTAM,

YARATICI ETKİLERİ İFADE ETMEK İÇİN

ÇEVRESİNDEKİ İNSANLARLA GEÇMİŞTE KURDUĞU

VE HALEN KURMAYA DEVAM ETTİĞİ

İLİŞKİLERLE BELİRLENMEKTEDİR.

RUHUMUZ YÜKSEK BİR KAVRAMA YETENEĞİ VE PARLAK ZEKASIYLA TÜM BUNLARIN BİLİNCİNDEDİR VE ADIMINI ATARKEN KARARLIDIR.

SON KARAR NE OLURSA OLSUN

KADER YOLUNDA ZORLUKLAR TÜKENMEZ.

BU NEDENLE BİZ VERİCİ REİKİ-MASTERLAR,

SİZLERİN ANLAYIŞINI GELİŞTİRMEK,

FARKINDALILIĞINIZI ARTTIRMAK

VE SİZLERİ YETERLİ BİR OLGUNLUĞA ULAŞTIRMAK İÇİN

21.YÜZYILIN KUR’AN TEFSİRİ OLAN

LEVH-İ MAHFUZ ARACILIĞLA

RUHLARINIZIN EĞİTİMİNE

YALNIZCA YOLGÖSTERİCİ OLARAK KATKIDA BULUNURUZ.

BÖYLECE RUHLARIN EĞİTİMİ SÜRER GİDER…

GELECEĞİN NELER GETİRECEĞİ ÇEVREMİZDEKİ İNSANLARLA KURULAN İLİŞKİLERDE YARATICI ETKİLERİN NASIL İFADE EDİLECEĞİNE BAĞLIDIR. ZORLUKLAR ÖNÜMÜZDE DURMAKTADIR. DOĞRU KARARI VERMEK İÇİN DAHA GAYRETLİ OLMAMIZ GEREKİYOR.

SAĞLIKLI VE UZUN YAŞAYIN,

FARKINDALILIĞINIZIN ARTMASI TEMENNİSİYLE,

SİZLERİ SEVİYORUZ.

Ahmet KAYA

USUI REİKİ 6.IŞIK AŞAMA

GRANDMASTER-TEACHER

www.izmirliahmetkaya.com

(Yazımıza ışık tutan John Willner’e, Edgar Cayce’e,

Michael Nevton’a ve buRAK özDEMİR’e teşekkür ederiz.)

FARKINDA OLMALISINIZ.

Net olarak ifade edelim ki

kendi titreşim düzeyinizin üzerinde

bir varoluş seviyesine ulaşamazsınız.

Size, RUHSALLAŞMA yolunda eşlik etmesini dilediğiniz,
çok sevdiğiniz arkadaşlarınız ya da aile fertleriniz olacaktır.
Ama onların ruhsal beden bilincine ulaşımı söz konusu olduğunda, onlar böyle bir aşamaya hazır olmayabilirler ve siz de onların kendi yollarına gitmelerine izin vermelisiniz.

Her şey Şimdi’de yani AN‘da olduğundan ve yüksek boyutlarda sizin deneyimlediğiniz anlamda zaman kavramı olmadığından, onlarla yeniden birlikte olmak için her tür şansınız var.

UNUTMAYIN,

Sevgi, koparılamayan, çok güçlü bir bağdır ve sizi yeniden bir araya getirecektir.

Bu arada, ruhsal beden bilincine ulaşmak istiyorsanız önemli bir konuyu daha gündeme getirmek istiyoruz. Başka bir ruha yani bir başka bedene karşı olan nefretinizi salıvermeyi reddettiğiniz sürece bunu yapmayı bekleyemezsiniz.

Sizin düşünüş şeklinizle,

bu şekilde hissetmek için çok iyi sebepleriniz olabilir,

FARKEDİN Kİ bu sebepleri oluşturan “BEN” bilincidir

ve sizler “BİZ” olamadığınız sürece

sizi her zaman geride bırakacaktır.

Size karşı günah işlediğini düşündüğünüz kişilere karşı bağışlayıcı olmaya ve onları “affetmeye” kendinizi hazırlayın. Ruhsal bedeninizin TEKAMÜLÜ aşamasında yapabileceğiniz en muazzam davranış budur ve diğer ruhun TEKAMÜLÜNE de büyük yardımı dokunacaktır.

Bunu bir düşünün,

SEVGİ’yi, AŞK’ı, MERHAMET’i

ve ŞEFKAT’i deneyimleyen sizler,

geç kalmadan birbirinizle barışın.

Sevdiklerinizle sağlıklı ve uzun yaşayın.

www.izmirliahmetkaya.com

LEVH-İ MAHFUZ
Yasaklanıp Toplatıldığı Söylenen Kitap
ŞU AN da Türkiye’nin her köşesi,
dünyanın her bucağı ve evrenin her bir santimetrekaresinde…
www.tanrinindogumgunu.com

Hasta yatağında bir Tanrı’nın doğum günü hikayesi…

Hiç kaşındınız mı?
Öyle sinek ısırığından falan bahsetmiyorum.
Histeri halinde hırş hırş hırş bir kaşınma bu.
Öyle ki yolasınız, yırtasınız,
kazıyasınız gelir neresi kaşınıyorsa.
Hayır tahmin ettiğiniz gibi
bir pirelenme hikayesi olmayacak bu.
Pire olması için dua ettiğimiz
ama pire olmayan gerçek bir hikaye…

Bundan yaklaşık 4 yıl öncesi deli gibi çalıştığım,
kendimi unuttuğum dönemler…
İş kalabalık,ev kalabalık,hayat kalabalık….
Tuttu beni bir kaşıntı ama nasıl,
yaşamayanın anlayacağı türden değil.
Bütün gün kar kar kar kaşınıyorum.
Gündüz sahneye çıkıyorum,
öğlen kuliste kaşınıyorum,
akşam evde keseleniyorum,
gece yatarken kaşınıyorum.
Ne yapsam ne sürsem fayda etmiyor,
Allahım deliricem….

Tabii ki sülalece ordan burdan duyulan
tüm şamanik otacı ilaçlar deneniyor,
Hiçbirşey yok…
Aynı tas aynı hamam sevgili izleyiciler kırt kırt kırt…
Ben bu kaşıntılı halimle barıştıktan yaklaşık 2 ay sonra
sağ ayağım çarpıyor gözüme.
Minik bir pembelik.
Minnacık miniminnacık,
hatta şirin bile sayılabilir.
Bir başak burcu hassasiyeti ile yaklaşıyorum olaya,
bir elime büyüteç alıp bakmadığım kalıyor.
Kesin kanaate varıyorum.
Çarpmışım berelenmiş….
Kesin kanaatlerim ve ben sonra
kafayı duvarlara vuruyoruz ama….

Yaklaşık bir ay öyle_böyle geçiyor.
Pembelik kırmızıya dönüşüyor.
Olayı şişmanlığa bağlıyorum hemen,
kolay geçmez tabii geniş arazi geyikleri yapıyorum evde.
Geyiklerim de pişman oluyor sonra…

Zamanla kırmızılık mosmor bir hal alıyor.
Panikliyorum ama çaktırmıyorum.
Yakın zamanda dedemi kaybetmişim cilt kanserinden… Kondurmamaya çalışsam da
bir paranoyaklık sarıyor bünyeyi…
Soluğu Öğretmen hastanesinde alıyoruz annem ve ben.
Kolay, sıra beklemeden şak diye
çıkıyoruz dermatoloğun karşısına.
Kocaman bir ışıklı aletle bakıyor amca.
Amca egzama diyor.
5 kişiden 1 inde görülür.
Alın şu şu merhemleri sürün.
İçim rahatlıyor kuş gibi çıkıyoruz hastaneden.
Annemin de bana çaktırmadan
aynı endişelerde olduğunu o an anlıyorum.

_İnkar_
O hastane, bu hastane şu hastane,
salak sulak bilinmez uydurma tedaviler…
Yok egzamaymış, yok dermatitmiş…
Bir sürü ilaç, bir sürü savunma sistemi çökertgeçi…
Bir çaresizlik hali…
Bir gece ağrı var normal,
yanma var normal…
Sabah bir uyanıyorum ki
üç senelik garip dostlarımla tanışıyorum.
Açık yaralar…
Bir gecede açılan ve pek sevdiğim kendimi,
alien yavrusuna çeviren bir garip haller.
Şok hali…
Artık kanser olduğuma emin oluyorum…
Anlayamadığım bu kadar gelişmiş teknoloji ile
hiçbir hastanenin buna teşhis koyamaması.
Her şey gibi acıya da alışıyor bünye.
Nasıl ve ne çarelerle alıştığını
hiç anlamıyorum ama alışıyor.
İnsan vücudu girdiği hali anında benimsiyor.
Yaralar gece be gece büyüyor,
ne yapsak ne etsek bilemiyorum.
O kadar çaresizim ki…
Bir doktor bununla biz baş edemeyiz diyor ki
içlerinde ilk kez biri doğruyu söylüyor,
“İzmire gidin”, diyor
orada bir üniversite hastanesi tavsiye ediyor.
Hemen İzmir’e gidiyoruz.

_İşkence_
İzmir’de hastanelerde
acil dermatoloji girişi olmadığı için bizi bekletiyorlar.
Birinin “inanmıyorsanız gelin bakın,
daha ne kadar acil olabilir” diye bağırdığını hatırlıyorum.
Galiba annem.
O kadar uzaktan geliyor ki sesi…
Bir anda kendimi 10 tane doktorun
garip bakışları altında buluyorum.
Bir uzaylı incelermiş gibi bakıyorlar.
Bilmediğim kelimeler havada uçuyor.
Evet bir şeyim var ama ne olduğunu bilmiyorum.
Bilmeyince daha çok korkar insan.
Dibine kadar korkudayım.
Korku…
Hemen yatırıyorlar beni hastaneye.
Bembeyaz çarşaflar.
O kadar unutmuşum ki beyaz çarşafı ben.
Yaralarım aktığı için
hergün değişen lacivert çarşaflarım vardı.
Bembeyaz çarşaflar kirlenecek diyorum içimden…
Yazık diyorum…
İnsanın kendine bakıp
kusma isteği duyması bu olsa gerek.
Kendimden tiksiniyorum.
Musluktan sızan su gibi akıyor ayağım…
Damla damla ruhumu bırakıyorum
akan irinle bembeyaz çarşaflara…

Patoloji alınıyor.
Bekliyoruz.
Bekleme sürecinde hiçbirşey yapılamaz.
Bekliyoruz…
Nihayet bir zaman sonra geliyor sonuç:
“Bx:Necrobiosis Lipoidica” Yazıyor.
Ne ki şimdi bu? Geçici mi?
Kalıcı mı? Ölüyo muyum?
Nedir?

Ölmüyorsun ama sürünüyorsun.
Kalıcı tabir bu.
Yedi milyonda bir görülen
neden olduğu bilinmeyen,
nasıl geçtiği bulunamamış bir hastalık.
Tedavisi bulunamayan…
En nadir şekli de yaralar şeklinde görülmesi.
Bir gecede yaraya bulanıyorsunuz.
İki senede geçmiyor.
Böyle bir şey…

Ertesi gün vizit yapıyor hocalar.
Tedavi şeklim anlatılıyor.
Pansuman iyi güzel.
Lazer tedavisi süper.
Geçecek yani.
Kalbimden bir milyon kuş havalanıyor.
İyileşeceğim.
Kolaymış diyorum.
Bir pansumanın ne kadar acı verici olacağını
bilmiyordum Henüz…

Hemen oynaya zıplaya pansuman odasına gidiyorum.
İki doktor var.
İki kişiye ne gerek var ki altı üstü pansuman.
Biri neşter çıkarıyor.
Onlar bisturi diyorlar.
Çeşit çeşit sargı bezi pamuk bıçak
ürkütücü ne varsa her şey seriliyor
ve tabi ki küratör.
Doktor küretaj yapıcaz korkma diyor.
Ne alaka ne kürtajı diyorum hiçbirşey anlamıyorum…
Küretajın manasının kazıma oldugunu
ve sırf kürtaj için kullanılmadığını bilmiyorum…
Henüz…

Yat diyorlar.
Küfür edebilirsin, şarkı söyleyebilirsin,
duvarı yumruklayabilirsin, bağırabilirsin…
İyi de niye?????

Yat diyorlar yatıyorum.
Derken Bedenimden ruhuma bir bıçak giriyor.
Kesmeye başlıyorlar beni.
Canlı canlı uyuşturmadan.
Nasıl bir ses çıktıysa benden
annem fırlıyor kapıdan içeri
“napıyosunuz kızıma “diye.
Böyle geçecek ancak diyorlar.
Annemi yukarı kantine çıkarıyorlar galiba.
Güçlükle anımsıyorum.
Serviste herkes kapısını kapatmış o sesleri duymamak için. Sonradan öğreniyorum.
Kıtır kıtır kıtır kesiyorlar beni.

ALLAHIM BU ACIYI HAKEDECEK NE YAPTIM BEN?
NE YAPTIM?

Bitecek, şimdi bitecek az kaldı diyerek
avutuyorum ama bitecek gibi değil.
Epidermisi yok edip
altından yeni doku gelmesini bekleyecekmişiz.
Söylerken ne cici.
Ne kadar kolay.
Epidermis.
Küfür dağarcığımın gelişmesi
pansuman günlerime rastlar…

İzmir bana kabusu hatırlatır hep bu yüzden.
İşimi kaybettim.
Sahnemi kaybettim.
Saçlarımın hatırı sayılır bir kısmını kaybettim.
Bacaklarım bir uzaylı yavrusuna benziyordu.
Beyazlığımı kaybettim.
Arkadaşım olduğunu sandıklarımı…
En önemlisi Allaha güvenimi…
Yukarıya küstüm.
İnacım olmasına rağmen tavır aldım.
Ölümlü bir insana bu kadar acı çektirilmesi
adaletsiz buluyordum.
Hani o hassas terazi.?
Bana sadece terazinin topu düşmüştü,
onla idare ediyordum.

_Sabır külliyatı_
Pansuman zamanları haricinde mutluydum aslında.
Mutlu olmaya çalışıyordum beni kesmedikleri sürece.
Zamanla hastanede bir eküri kurdum.
Yaş ortalaması 50 civarı
Lazere girdiğimde vıngırdayan yeni çıkan hücrelerime
bir arkadaş grubum vardı
bakıp isim takıyordum,
halay çektiklerini falan düşünüyordum.
Ruhum hariç her şey yolunda gözüküyordu.
İki ay boyunca beni kesmelerine izin verdikten sonra
bir devrim yaptım.

_Neden bana acı çektirmelerine izin veriyordum ki?_
Bir pansuman sırasında
Dr a bırakın dedim ben yapacağım.
Acı çekeceksem ben çektireceğim.
Kendi kendimi ben KESECEĞİM!
İnsanın kendi kendine zarar vermesi duygusunu
dibinin dibine kadar yaşadım.
Teoride zarar değildi tabii ama
dışardan fena halde öyle gözüküyordu.
Dr ların dediğine göre
kimse denememiş daha önce böyle bir şeyi.
Sepetlediler beni ve ben de hayır demedim
çok sıkılmıştım çünkü.
Taktik basitti.
Kendimi kese kese iyileşecektim,
öyleyse bunu evde yapabilirdim.
O günden bu yaza kadar kendi kendime yapılacak
her müdahaleyi kendim yaptım.
Günde 4 iğne, serumla yıkanma, pansuman,
kesme biçme, aklınıza ne geliyorsa.

Kendi kendime zulmetme lüksü bendeydi
ve sadece bende olacaktı!
Her şey gibi buna da alışmıştım.
Yüzyıllardır denize giremiyordum,
Kişisel temizliğimin ayak kısmı sadece
ıslak hijeynik mendilden ibaretti,
kendime böyle acaip bir yaşam kurmuştum.
Rollpor ları bilen bilir (Yapışkanlı streil bez).
Bir seferde 20 rollporla ayağım sarıyordum.
Dolayısıyla dışarı akma olayını çözmüştüm.
Hayatıma kaldığı yerden devam ettim.
Eve en sık aldığınız şey sizin domates ise
benim rollpor du ve tabii ki bedava değildiler.
Maddi olarak ailemi bitirmiştim…
Tekrar çalışmaya başladım.
Çok yoğun bir tiyatro sezonu geçirdim geçen sene.
Üstüne yetmedi bir de film çektik.
Bu halimle bunları yaptığıma hala inanamıyorum.
Alışma olayını abarttığımı kabul ediyorum…
ama para kazanmam gerekiyordu
ve işimi çok özlemiştim.

Ufak ufak ağrılarım oluyordu,
her zamanki gibi ciddiye almıyordum.
Geçer geçer geçer…
Zamala hergün apranax içer olmuştum.
Evde en sık kullanılan olmaya başlamıştı apranax.
Bitince panik oluyordum.
Eve gelen herkes alışmıştı.
Koltugunun altına ekmek alır gibi
apranax almaya başladılar gelirken…
Sonra günde 2 ye çıktım…
Sonra 4 e…
Uyanıp ilaç içmekten
ve sonra tekrar uyumaya dönmüştü hayatım.
Uyanıkken ağrılar dayanılmazdı çünkü.
Banyo yapamamaya başladım.
Oturduğum yerde çürüyordum.
Ağlıyor uyuyor ağlıyor uyuyordum…
Birgün yine kişisel bir devrim yapıp
banyo yapmaya karar verdim.
Banyoya girdim ve suyu açmamla
küvete çökmem bir oldu.
Su sanki asitti ve değdiği heryeri yakıyordu.
Bayılmaya bir adım kalmıştı
ve şükürler olsun annem evdeydi.
Çığlığıma koşmuş ve beni banyodan yatağa götürebilmişti.
Hemen yaraları kapatmalıydım
yoksa acıyorlardı havayla temas ettikleri zaman.
Daha nasıl acıyacaklarını
bunun bir üst kademesini bilmiyordum…
Henüz………..

Pansuman için elimi ayağıma götürmemle
musluk açmışım gibi ayağımın yarısı yere aktı.
Bunu görmeyenler için fantastik geliyordur muhtemelen
ama bunlar birebir yaşandı.
Ayağımın içi havuz gibi boşaldı yere.
O an sanki bir patlama bir gına hali…
O an dedim ki böyle bir acı olamaz…
O an dedim ki ANNE,ÖLÜYORUM…………
Halbuki ölmek kolaydı.
Zor olan yaşamaktı…..
O an ölmeyi diledim.
İyileşmek ölümden bile uzakta duruyordu.
Böyle yaşayamayacağım dedim.
Ölmeliyim…..
Bu acının sonundaki tek huzur ölüm gibi duruyordu
ve gitgide yaklaşan bir şeçenekti….
Bana bunu yaşatan herkimse herneyse
neticesini de göstermeli
ve huzurla ölmeme izin vermeliydi!

Annem dedi ki
”Korkma kızım melekler seninle.
Tanrı seninle”
NEREDE dedim.
TANRININ MELEKLERİ NEREDE???
NERDE ANNE,
NEDEN BENİ BIRAKTI???
Tüm gücümle bağırıyordum
sinir krizi gibi ruhsal bir krizdi.
Yukarıya tüm sitemimi tüm tavrımı kusup
ağladım, ağladım, ağladım…
O an şalterleri indiren bir an oldu.

O an yukarda olsaydım
meleklerin de ağladığını görebilirdim sanırım.

Sinirsel ve ruhsal depreşmelerimin geçmesi için
ilaç almaya başladım.
İntihar etmeme izin verilmiyordu.
Her seferinde tuhaf bir şey çıkıyordu
ve erteliyordum düşünceyi.
Madem ölmeyecektim,
izin vermiyorlardı o halde beni düzeltmek zorundalardı.
Dear God fix me ve no pain no gain zikri yapıyordum.
10 cümlemden biri bunlardı.

_Döngü_
Yaklaşık bir hafta Türkiyedeki bütün hastanelerle (özel_üniverste_klinik) yazıştık, telefonlaştık.
Hepsi söz birliği etmişçesine aynı şeyi söyledi.
Biz sizi tedavi edemeyiz, üzgünüz!
Türkiyede sizi tedavi edecek olanak yok.
vsvsvs

Tam umutlarımın tükendiği an bir doktor ismi aldık.
Dünyaca ünlü bir dermataolgun asistanlığından
profluğa yükselmiş,
iyileştiremediği yokmuş miş muş muş.
Artık kimseye hiçbirşeye inancım kalmamıştı.
İnternetten sitesine girdim bulunduğu hastanenin.
Sıfatına baktım.
Dedim ki bu mu beni düzeltecek haydi canımmmmm.
Yamamoto yerlisi kılıkı bir resmi vardı ve tırsmıştım.
Ne yazık başka çarem yoktu.
Bin çeşit torpille
randevu listesine ertesi güne yer bulduk.

Şişli saat 6:30
Ertesi gün şişlide muayenehanedeydik…
Bekleyin Cem hoca sizi içeri alacak birazdan.
Zorlukla odasına kadar yürüdük.
AÇ dedi açtım bacağımı.
Siz dedim Cem bey siz benim son şansımsınız…
Baktı baktı…
Bana bir milyon yıl kadar uzun gelen bir süre sonra
“HALLEDERİZ GENÇ KIZSIN BİŞEYİN KALMAZ” dedi.

O an yaşadığımı Dünyaya ait hiçbir kelime ifade edemez.
Kapıdan denizaltı girse umurumda diildi.
Hallederiz demişti boru mu koskoca Proftu adam.
Hallederiz diyodu.
Halledicekti.
Beni düzelticekti.
Geri kalan hiçbirşey umurumda dildi.
Şişli sokaklarında topallayarak seken
ve mutluluktan ağlayan o manyaklar bizdik evet.
Annemle ben….
Hakkımızda ne düşündükleri umurumuzda diildi.
Geçecekti.
Galiba yukarıya yaptığım sitemler etkili olmuştu…

Ertesi gün Cerrahpaşadaydık.
Yatacaktım yine.
Dermatoloji servisine girdik.
Yatacağım odaya geldik 103.
Hayatımda bu kadar kasvetli biryer görmemiştim.
Girmemle çıkmam bir oldu.
Burda kalamam dedim.
Sanki başka şansım varmış gibi.
Döndüm dolaştım.
Kafama vura vura 10 adıma 10 adım
iki kişilik çilehaneme girdim.

_103_
103 numara benim kişisel mağaramdı,
tabii bunu sonra anladım.
Tek farkı biriyle paylaşıyor olmamdı.
Bu sefer her işin çakalı olmuştum.
Prosedür konusunda zorlanmadım.
Lakin kimseyi tanımıyordum
ve akşamları kapıyı üzerimizden kilitliyorlardı.
İlk defa bir hastanede böyle bir uygulama gördüm
ve sinirimden çatladım.
Her gece kilitlenmek kabus gibiydi.
Gibi ne ki düpedüz kabustu.
Özgürlük konusunda 6 yaşında tek başında uçağa bindirilen
ve İzmir’e yollanan biri için
kilitlenmekten öte bir kabus olamazdı…
İkinci gün vizitte açıklama için Dr lar toplanmıştı.
Alışkın olduğum bir manzara.
Ne anlatacaklarını bekliyordum.
Beni nasıl iyileştirebilecekleri hakkında
en ufak fikrim yoktu ama şunu biliyordum
HAYIRLI BİR HAYALLERİ VARDI….
Aynı benim gibi…..

Islak pansuman, permasol ve ışın tedavisi…
Pansumanın her türlüsüne alışkındım korkmadım.
Işın tedavisi…
işte bu ürkütücüydü….
Pansumancı geldi elinde bir kova.
Destur bismillah bu ne şimdi?
İçinde mor bi sıvı.
Güzel kokuyordu.
Batır dedi ayağını.
Batırmamla magmaya kadar inip geldiğimi hatırlıyorum.
Böyle bir acının, böyle bir ızdırabın tarifi olamaz.
Çığlıklarım karşıdaki ameliyathaneden duyuluyordu.
İlk 5 gün hayatımın net en kötü günleriydi
çünkü kovadaki şey sıcaktı
ve ben havayla bile temas ettiremezken
sıcak suya sokuyordum ayağımı…

Serviste hemşireleri konusurken kulak kabartmıstım.
Pansumancı söyledi parça parçaymış,
çok kötüymüş, kokuyomus diyorlardı.
Kim demiştim saf saf.
Ölü görmüş gibi olmuşlardı.
Benmişim konustukları…

Yaklasık herseyı toplasan 2 saat süren bir pansumandı.
Kendime gelmem ise 5 saati buluyordu.
Yemekler berbattı.
İnsanları tanımıyordum.
En yakın muhabbetim pansumancı Hüseyinleydi…

Dermataolji servisleri tuhaftır.
Ufacık sivilcesini dert edinip yatan da olur kanser olan da…
Ortası yok gibidir.
Kendi hastalıgımın evrenin en korkunc hastalıgı olduguna
o kadar emindim ki çıkıp dolaşmamıştım bile…

Yanımda manyak bi hatun yatıyodu.
Sivilcelerinden yattığı için
benim varlığım onu dehşete sürüklüyordu.
Oldukça kapalı bi hatundu.
Bir gün dedim ki abla yanıyorum,
daha bu ne ki cehennemde yanacaksın demişti.

O an kayışı kopardım ben zaten…
Bu insanlarla konuşulmazdı ve konuşulmamalıydı da…
Birgün başhemşireye şöyle dedi.
Bu kızdan rahatsız oluyorum kokuyor…
Hayatımda daha nasıl ve ne kadar
utanabileceğimi bilmiyorum.
Hijyen konusunda titiz bir başak burcu insanının
daha kötü ne duyacağını bilemiyorum.
Yapacak bir şeyim yoktu ki.
YARA BU VE KOKUYORDU….
Elimden gelse…
Gelmiyordu ve bu lafı yemiştim
ama hala daha yarım şişe parfümle geziyorum…
Koku takıntım oldu orada….

Kendimi kitaplara mecmualara vermiştim.
İki günde tuğla kadar kitaplar bitiriyordum.
İçimdeki acıyı unutmanın tek yolu
yoksaymak ve okumaktı.
Sürekli okuyordum.
Herkes alışmıştı bu vaziyete.
Bir akşam aktüel i aldım elime.
Sersem sersem karıştırıyordum.
Sayfayı çevirdim ve o sırada
Allah da bana bir sayfa çevirmişti….
O sargılı mumya halimle nasıl zıpladım,
nasıl telefonu elime aldım
nasıl annemden kitabı istedim bilmiyorum.
İşin tuhaf kısmı daha bir cümlesini okumadan
ve resmine dahi bakmadan bunu yapmıştım.
O gün 150 kere annemi aradım
aldın mı aldın mı aldın aldın mı aldın mı?????

_Hediye kitabı_
Ertesi sabah şafak söktükten sonra annem geldi.
Elinde bir hediye kitabı….
Bu benim hediyemdi.
Benim kitabımdı.
Benim Doğum günümdü.
Tanrı’nın doğum Günüydü!

Soluksuz okuyordum.
Dona Tanrım ın oturum açtığı sayfada ise dedim ki,
Sonunda…
Sonunda Tanrı ve mekeleri bana da geldi
Sesimi duydular….

O günden sonra Dr ların iyileşmem için biçtiği
en az 6 aylık dönem gözlerimden uçtu gitti.
İyieşeceğimi ayağa kalkacağımı biliyordum.
Tanrı gelmişti. Tanrı söylemişti….

İnsanüstü bir biçimde
acıyı içime işletmemeyi başarmaya başladım.
Acı yüzeysel düzlemde kalıyordu,
ben uçuyordum…
Yerlilerin kendilerine nasıl şiş soktugunu
anlamaya başlamıştım.
Tefekkür acıyı saymıyordu, kabul etmiyodu.

Allahın olduğu düzlemde acı yoktu….
Herkesin mucize olarak nitelendirdiği iyileşme sürecim
aslında ruhumun iyileştiği mucizeydi.

63 gün…
6+3=9
63 gün sürdü tedavi.
Drlar inanamıyordu.
Tamam iyileşirsin dedik ama…
bu kadar hızlı…
Tıbben imkansız…
Umurumda değildi.
İmkansız diye bir şey yoktu ki.

Bir ayın sonunda ev izni verdiler bana.
Kitabın sitesine girdim.
Yazara ne yazsam diye düşündüm.
Acıtmanın manası yoktu.
Coşkumu anlatmalıydım ama nasıl.
Kısa sayılacak bir mail attım…
Ertesi hafta kendimi gördüm….
siteyi okudum ve dedim ki bu insanlarla tanışmalıyım…..

10 dakika geçmeden msn listemde
onlardan biriyle konusuyordum.
Ertesi hafta onlardan biriyle yemek yiyordum….
Ertesi hafta şüphesiz iman ediyordum……

63 gün sonunda hastaneden çıktım..
Ertesi gün 4.fazı gördüm
09.08.07 de….
Ertesi gün Miraç kandiliydi
Miraç kandilinde
herkesin kendi Miracına çıkmaya çalıştığını anladım.

Herkes için şüphesiz kitabın bir anlamı var.
ÖZEL bir anlamı.
Herkesi iç sesiyle buluşturan,
herkesi tamamlayan…
Benim için Tanrının doğum Günü
ve buRAK özDEMİR hayattır.
Aldığım nefesin ANLAMA KAVUŞMASIDIR.
Bu iyileştiğim için şükran değil,
Tanrının hala yanımda olduğunu bilme sevgisidir.
Bu hücrelerime kadar hissettiğim
Allaha inanma değil,
Allah sevgisidir.
Allaha inanıyorum demek bile
ardında bir düalite barındırır.
İnanmama seçeneğini hep arka tarafta saklı tutmaktır

Şimdi anlıyorum ki ;
Tanrı hep oradaydı göremeyen bendim.
Teslimiyette değildim.
Tanrıya inanıyordum ama GÜVENMİYORDUM.
Tanrıya saygı duyuyordum ama SEVMİYORDUM.
Taşıyordum ama OKUMUYORDUM.
İmanlıydım ama KORKUYORDUM.

Teşekkür etmek, şükran duymak,
minnettar olmak başta Allaha,
Levh-i mahfuz’a ve buRAK a hissettiklerim yanında
gazozun içindeki kabarcık gibi kalır
ve gazozun tümünün tarifi çok zordur…
İşte asıl bunun kelimelerle tarifi olmaz…
İnsan her şeyi yazarak anlatabilir ama
bu noktada aciz kalır.

_Son nokta_
Tanrıyı hissetmiyorsanız
bu Tanrının orda olmamasından değildir.
Gözlerimizle baktığımızdandır.
Oysa ki gözler göremez,
Ruhuyla bakmalı insan!….

www.tanrinindogumgunu.com

Ve bu yazıya buRAK özDEMİRİ’in sitesinden
bir alıntı daha…
http://www.burakozdemir.org/tanrinin-dogum-gunu/tanrinin-dogum-gunlugu/hasta-yatanda-tanrnn-doum-gn/

“O yazıdan sonra muazzam geri dönüşler oldu. Türkiyemizin bir dolu iline benim üzerimden kendisini davet etti okuyucu ailemiz. Tiyatrolarını davet edeni iletebildim bi tek sanıyorum. Asıl söyleyeceğim şey başka. Bu konuda bir sürprizim var size : ) Söylesem miii söylemesem miii Hadi sevdim sizi söylüyorum. Maddeler halinde:

1- O yazı bugün yazılmadı. O yazı, 1.5 sene önce yazıldı.

2- Hikayesini biliyordum, yazmasını ben rica ettim. Fakat 1.5 yıl yayınlamadım, beklettim.

2.5- Bu konuda bi gün bile sitem ettiğini de duymadım bu da ayrı bir konu.

3- Peki ben bu muhteşem biyografiyi neden beklettim, manyak mıyım neyim : ) Şunu düşündüm. O gün yayınlasaydım, hüzün ağır basacaktı. Çünkü bu muhteşem kişisel devrim hikayesi henüz tatlıya bağlanmamıştı, sancılar devam ediyordu. Hikayenin mutlu sonla biteceği günü bekledim efendim (bende de az sabır yokmuş şimdi farkettim : ) Ve en önemlisi. O gün yayınlasaydım, aşağıdaki güzel haberleri veremeyecektim.

- Yazının sahibi şu an dünyanın en mutlu insanlarından biri.

- İşine kavuştu. Duyduğuma göre R. İvedik 2′de rol almış.

- Deli gibi sevdiği bir evde oturuyor.

- Daha önemlisi: şu an körtük aşık. Hani sevgilerimizi ilet deniyo ya, bulabilirsen gel sen ilet.

Bulutların üzerinde kendisi : )

Sanıyorum hepimiz asıl mesajı aldık. O gün, o kadar zorlu, o kadar karanlık günlerden, böyle güzel günlere gelinebiliyorsa… Bu hikayede dert sahipleri için saklı, çok önemli bir mektup olmalı.
Sevgiyle buRAK özDEMİR”

Sabırla okuduğunuz için bizlerde teşekkür ederiz.
Sevdiklerinizle sağlıklı ve uzun yaşayın.
www.izmirliahmetkaya.com

IŞIĞIN ÇAĞRISINI DUYABİLİRSEN…

Şimdi size bir öykü anlatmak istiyoruz;

bunu sizin de başkalarına aktaracağınızı, bu gerçeğin aktarıcısı olacağınızı umuyoruz.

Öyküye takılmayın, sadece onu kalbinizde hissedin, bilin.

Bu sizin “ben” enerjiniz ve “BİZ” enerjiniz için çok iyi bir sınama olacaktır.

Biz sizin çok aziz ve gönlünüze çok yakın olan bir olgu hakkında konuşacağız :

Yeni Çağ alemi hakkında.

Yeni Çağ hareketinin tüm çekiciliklerinin artık ayartılara,

sizi yoldan alıkoyan,

dikkatinizi başka yönlere çeken şeylere

dönüşüyor oluşu hakkında…

Özellikle, eğer psişik okumalarla, numeroloji, astroloji ve kristallerle ilgilenen bir kişiyseniz, lütfen bizim bunları kötülediğimizi düşünmeyin. Hayır, biz bu şeyler hakkında olumsuz konuşmuyoruz… Size anlatacağımız öykü ile biz sadece bunların ötesini görmenizi istiyoruz.

Sanırız, söylemek istediğimiz şeyi anlayacaksınız.

Şu bilinsin ki, geçmişte her devrede, her boyutta, seçilen her yolda bu dünya bir geçiş yaşamıştır. Eğer Lemurya Uygarlığı devrine geri dönerseniz, Anakıta’ya ne olduğunu anlarsınız. Eğer Atlantis Uygarlığı devrine bakacak olursanız, bir çok bilgenin ve akıllı kişinin bulunduğu, bir çok tapınağın yer aldığı bu uygarlıkta, bir zaman gelip, küçük bir azınlığın bilincinin muazzam bir “ben” saldırısına nasıl maruz kaldığını görürsünüz.

Bu varlıklar tüm yanıtlara,

tüm bilgiye sahip olduklarını düşünmeye,

buna inanmaya ve

“ben…ben…ben…”

demeye başlamışlardı.

Ben”hükmedeceğim”,

“ben” ele geçireceğim.

Ve bu “ben”

Atlantis’i, Lemurya’yı, Paititi’yi, Adoma’yı,

Şambala’yı , Nirvana’yı,

yani tüm kadim uygarlıkları mahvetti.

Şimdi, bir başka geçiş devresinin ortasında bulunduğunuzu anlıyorsunuz;

bu kısaca ,

“ben” enerjisinin sizi ele geçirmeye kalkışacağı

ve bunu gözler, kulaklar, duyular ve karanlık güçler olarak

bildiğiniz güçlerin eylemleri vasıtasıyla yapmakta olduğu anlamına gelir.

Bir çok Işık çocuğunun sözde “güçleri” konusunda

çok kendini beğenmiş, bencil, hırslı,

açgözlü davranmaya başladığını göreceksiniz.

Onlar, size şifa verebileceklerini,

içinizdeki kötü ruhları çıkarabileceklerini,

sizi olumsuz enerjilerden kurtarabileceklerini,

size ruhsal bilgiler verebileceklerini

söyleyecekler, söylüyorlar.

Görüyorsunuz ki “ben” enerjisi içinize sızmaya başlıyor.

Bu, Lemurya’yı, Atalntis’i, kadim Mısır’ı

ve bizim aranızda bulunduğumuz devreyi vuran aynı enerjidir.

Aynı enerji şimdi Işık için çalışanların dünyasına nüfuz ediyor.

Eğer kendinizi bir mücadele içinde bulursanız,

Işık’ın tarafında olduklarını iddia eden bazı varlıklar tarafından

“sahtekar” gibi ya da benzeri yakışıksız isimlerle anılırsanız şaşırmayın.

Şimdi gözünüzün önünde,

büyük bir toplantı salonuna giden

uzun ve geniş bir hol canlandırın ;

ve Yeni Çağ hareketi içinde bulunan herkesin burada gerçekleşecek bir toplantıya katılmasını sağlayacak bir bilete sahip olduğunuzu düşünün. Bu hole giren herkes bu toplantının gerçekleşeceğinden haberdar, ama çoğunun dikkatini ve ilgisini toplantı salonuna uzanan yol boyunca yer alan bir çok satış pavyonu çekiyor.

Bir satış pavyonunda insanlar,

“Bu piramitleri başınıza takın,

o zaman büyük varlıkların sırrına ereceksiniz;

İsis’in salonlarına ulaşabilecek ve onun kim olduğunu keşfedeceksiniz…”

diyorlar.

Çocuklar birer piramit alıp başlarına geçirmek için birbirleriyle yarışıyorlar.

Holün karşı tarafında bir kadın,

size astroloji konusunu en iyi kendisinin öğretebileceğini ilan ediyor ;

böylece hemen o tarafa yönelip astrolojik harita çıkarma işine dalıyorsunuz.

Diğerleri ise bir oda da oturmuş, “Om” sesini dinlemektedirler;

onlara, eğer bunu teganni ederlerse onun kendilerini uyandıracağı,

hatta altıncı, yedinci yoğunluk derecesine (boyuta)

yükseltebileceği söylenmiştir !

Böylece bir Işık işçisi olacak

ve tüm geçmiş karma’larından kurtulacaklardır !

Nereye varmaya çalıştığımızı anlıyor musunuz ?

Bir çok satış pavyonu ve bir çok garip şey vardır.

Sonra, gerçekten ilginizi çeken pavyonlar vardır.

Kristal pavyonları vardır ve buralardaki insanlar,

“Sadece bu kristalleri elinizde tutun

ve sizinle işbirliği yapmalarına izin verin…”

demektedirler.

Biz,

“ONLARA GÜCÜNÜZÜ TESLİM ETMEYİN,

SADECE ONLARIN SİZİN ÖĞRENME DENEYİMİNİZDE

YER ALMALARINA İZİN VERİN“

diyoruz.

Yolun karşısındaki bir başka pavyonda oturan kadının

uzmanlık alanı ise ruhsal danışmanlıktır.

Kadın Mary Magdelene’ye benzemektedir !

Ve sizi özel bir işlemden geçirebileceğini,

kendisinin bir ruhsal şifacı olduğunu iddia etmektedir.

O size gücün sizin içinizde olduğunu söylerken ilgiyle dinlersiniz.

Kadın size,

“bana kendini layık görmediğini hissettiğin şeyleri anlat bakalım“

demektedir !

Kendi kendinize burasının gerçekten ilginç bir pavyon olduğunu,

burada biraz zaman harcamaya değeceğini düşünürsünüz.

Ama bu arada bazı çocuklar,

katılmaları beklenen ana toplantıyı

kaçırmak üzere olduklarını fark ederler.

Oysa bu toplantıda önemli bilgiler

ve mesajlar verileceği tahmin edilmektedir.

Hol boyunca dikilerek insanları toplantı salonuna yönlendiren

teşrifatçılar vardır. Bunlar insanlara,

“Devam edin, doğru yönde ilerliyorsunuz,

devam edin,

toplantı az sonra başlayacak…”

demektedirler.

Ancak , çocukların çoğu hala satış pavyonlarının önünde duraklamakta, dikkat ve ilgileri burada gördükleri şeylere çekilmektedir. Birden bir borazan sesi duyulur ve bu ses toplantı salonunun her yanında, çınlar.

SUR‘a üfürülmüştür.

Oraya bir toplantı için geldiğini hatırlayanlarınız, bu güzelim konferans salonuna doğru yönelirsiniz.

TEŞRİFATÇILAR insanlara,

doğru yolda olduklarını,

doğru yönde ilerlediklerini

söylemeye devam etmektedirler.

Toplantı salonuna doğru ilerlerken bir an dönüp arkanıza bakar ve arkadaşınız Ayten’in hala bir pavyonda durmuş, bir piramidi denemekte olduğunu görürsünüz. Ona seslenirsiniz:

“Ayten, toplantıyı kaçıracaksın !”

Ama o sizi duyamaz, çünkü siz artık toplantı salonuna girmişsinizdir;

artık üçüncü yoğunluk derecesinden dördüncü yoğunluk derecesine,

yani daha hafif bir aleme geçmektesinizdir

ve Ayten hala yoğun üçüncü boyut dünyasında durmaktadır.

Tek bir sözcük bile duymaz.

Salona adım attığınız anda bir şeyi hatırlarsınız.

Bu enkarnasyona bir görevi,

bir misyonu yerine getirmek ,

Işığı yukarı kaldırarak taşımak için geldiğinizi

ve dünyanın bir geçiş devresinde olduğunu hatırlarsınız.

Salonda göz gezdirir ve bir çok kişinin içeri girdiğini görürsünüz.

Onlar da aynı şeyi yaşamakta,

hepsi bu dünyaya ne yapmak için geldiğini

“hatırlamaktadır.”

Gidip bir koltuğa oturursunuz,

dönüp arkanıza bakarsınız

ve Ayten’i görürsünüz!

“Tanrım başardı” diye düşünürsünüz.

Ayten durup, diğerleri gibi

kendi iç sesini dinlemeye başlar;

sonra gelip size katılır.

İlginç olan şu ki,

yanınıza oturduğunda ona bakar

ve onun tanıdığınız Ayten olmadığını fark edersiniz.

O sizin bütünüyle başka bir zaman

ve uzaydan anımsadığınız bir ışık varlıktır.

Birbirinize ,

“Onun (bu hayattaki o varlığın) sen olduğunu bilmiyordum; hatırlıyor musun seninle nasıl kavga etmiştik ? Kaç kez birbirimize küsüp surat asmıştık ? Oysa kardeşmişiz…”

dersiniz.

Salona bakar ve başka insanların da

aynı Ayten ve sizin gibi

birbirlerini tanıdıklarını görürsünüz.

Bakar ve tüm bu insanları hatırlarsınız.

Peki bu toplantı nedir, niçin yapılmaktadır ?

Kalkıp kapıya doğru yürür ve dışarıya, hole bakarsınız.

Hala bir çok kişi alışveriş etmekte,

pazarlıkları sürdürmekte

ve bu Yeni Çağ mağazasındaki satışlardan yararlanmaya çalışmaktadır…

Siz var olan her şeyin veçhesisiniz,

siz bir çağrı,

bir uyanış hali içindesiniz.

Şimdi yaşadığınız şey var olan her şey ile

tanrısal ilişkinizin bir fragmanıdır.

Siz bu bedendesiniz ama

siz aynı zamanda

bir çok paralel yaşam içindesiniz de.

Siz bu hayata yaşamak,

derslerinizi öğrenmek,

karmanızı temizlemek

ve dönüşüme uğratmak,

böylece ışık alemlerine yeniden katılabilmek için geldiniz.

Satış pavyonlarına takılıp kalmayın !

Onların ne olduklarını hatırlayın.

Size bu gerçeği söylüyoruz,

çünkü biz de daha önce bu yoldan geçtik.

Yeni Çağ’ın çekici ve büyüleyici unsurları olarak

size sunulan şeyler artık bir çok insanı yolundan alıkoyan,

ayartıcı, dikkat dağıtıcı şeylere dönüşmüşlerdir.

Siz insanları toplantı salonuna yönlendiren

TEŞRİFATÇILAR olun.

Onlara, toplantı salonuna doğru

ilerlemelerini söylemeye devam edin

ama şşşttt…

Bunu bağırarak söylemeyin.

Çünkü içlerinde çoğu henüz uyanmamıştır,

onları korkutmak istemezsiniz,

çünkü o zaman onları tekrar uyku haline sokarsınız.

Bilginizi toparlayın, bilginizi idrak edin

ve kim olduğunuzu bilin ki dünya sallanmaya

ve fırtınalar esmeye başladığında,

sistemler çökmeye başladığında

ve sizlerin üzerinize yeni bir yasayı uygulamaya çalıştıklarında,

bir melekler ordusu sizi kuşatırken,

siz ortada ışıktan bir kalkan ve kılıçla dikilebilir

ve ışık olduğunuzu

ve size sizden daha aşağı bir şeyin

dokunamayacağı gerçeğini haykırabilirsiniz.

BUNU ŞİMDİ

LEVH-İ MAHFUZ’U OKUYARAK YAPABİLİRSİN

www.izmirliahmetkaya.com

www.tanrinindogumgunu.com

Elektro kitap ile Kağıttan kitap birbirine rakip değildir.

Elektonik kitaplara başlamak için kağıttan kitaplarınızı bırakmanız gerekmez. Kağıttan kitaplarınızla Elektro kitaplarınız arasında bir seçim yapmak zorunda da değilsiniz. 3 boyutlu televizyonunuzu alırken, size radyonuzu çöpe atmanız şart koşulmadığını unutmayın. Yeni teknolojiler, çeşitlilik yaratmak içindir. İnsanlara ‘Bu mu? Yoksa bu mu?’ diye sorarak bir tercih yaptırmak için değil.

Dünyanızda bir elektro-kitap sayfası açabilmeniz için tek yapmanız gereken, biraz gayret göstermek ve kendinize bir şans vermektir. Alıştığınızda göreceksiniz… Elektro-Kitap kullanmak televizyonun kumandasını kontrol etmekten daha zor değildir.

Kitapları ne için okuruz? Eğer cevaplarınızın arasında ‘Gelişmek’ sözcüğü varsa, Elektro-kitap aradığınız yeni gelişim fırsatı. Özellikle ‘Ben elektronik kitap hiç okuyamam…’ gibi sözlerle kitap okuma macerasını daha en başından koşullu ve yeniliğe kapalı hale getirenlerimiz için.

Gazeteler ekrandan okunabiliyorsa, Kitaplar neden olmasın?

Biz, Doğumgünü Kitapçısı’nda yaptığımız çalışmalarda şu gerçeğe ulaştık. Kağıt + Elektronik… Bir kitap kurdunun her iki kitap formatı ile arasının iyi olmasında büyük yarar var. Hele ki konu Levh-i Mahfuz‘sa…

Doğumgünü Kitapçısı, Doğumgünü Elektro Kitapçısı adını alarak bugün bu büyük devrimi başlatıyor. Artık, tüm dünyaya öncülük edecek yeniliklerimizle, yeni projelerimizle bu alanda var olacağız. Doğumgünü Kitapçısı’nda biz, elektonik kitabı bir mecra olarak görmüyoruz. Elektronik kitap basımcılığı, matbaaya gönderilen pdf dosyasını download edilebilir hale getirmek DEĞİLDİR. Bize göre elektronik kitap, o kitabı daha en başından yeniden düşünmek ve yeniden tasarlamaktır.

Levh-i Mahfuz’un elektronik versiyonunun dizaynı bu yüzden 7 ay sürmüştür.

Yakında Apple Appstore’da günışığına çıkacak satın alınabilir uygulamamızla, dünyada yepyeni bir çağın startını daha vereceğiz. Türkçe ve İngilizce… Yayınlandığı ilk yıl bir kült halini alan bir eser, yazarı eliyle elektronik dünyanın gerçeklerine göre yeniden doğuyor. Ve bu yolun sonunda, elinizde size özel yazılmış KİŞİSEL BİR LEVH-İ MAHFUZ olacak. Elektro-kitaplar için çaba göstermeye değer, bunu göreceksiniz.

http://www.tanrinindogumgunu.com/

http://www.dogumgunu.com.tr/

http://www.tanrinindogumgunu.com/

http://www.dogumgunu.com.tr/

Yasaklanıp Toplatıldığı Söylenen Kitap Çok Yakında Türkiye’nin her köşesi, dünyanın her bucağı ve evrenin her bir santimetrekaresinde…

Levh-i Mahfuz sularının geri çekilmesine bakıp

biraz olsun rahat nefes alacağına inanan,

tüm din adamlarının,
TSUNAMİ AMAÇLI bu iradeli geri çekilişin anlam jetonuna bugün itibariyle vakıf olup,
o ışığın ay ışığı değil aslında bir KAMYON FARI olduğunu farkettiği bu güzel günde,
Müslüman ile Özgürlüğü arasına giren tüm bu İslam’lı ünvanlılara,
Bu evrende sözü geçecek yegane merciden,
Acıyla yüklendirilmiş azaplı selamlar getirdik.

Bundan böyledir ki Güneş,
Artık sadece gönlü güzellerin üzerine doğar.
Gönlü güzellerin üzerine…
İçi pazarlıklı ‘mantıklı’ Müslümanların değil.
Doğuştan gönüllü Müslümanların üzerinedir ışık.
Yüreği kitap sahibi olmuşların üzerine.
Kafası hesaplı KİTAPLILARA değil.

Böyle sabahlarda güzel gönüllülerin değil ışığını,
gölgesini bile ölçmeye yetecek arşın kalmaz.
Ve bir diyarın üzeri böyle ayazlı gecelerle kaplıysa,
bilin ki o iş, güneşin işidir…
Karanlık kendi kazanımı olduğunu zannetse de.

Değişmez gelenektir bu.
Işığın sahneden her geri çekilişi,
kötülüğün sonsuza erdiğini sandığı andır.
Sonsuza erdiğini sanan kötülerin ölümü,
Şaşmaz bir kader olarak
göz kamaşmasından, kornea spazmından sahne alır.
Sanıldığı gibi siyah giyimli değil, Azrail Beyaz Renktedir.
Kazanç dükkanlarını karanlığa açmış tüm kötülük esnafının ardından
güpegündüz vakitli, apaydınlık cenazeler kalkar.

Her zaman…
Işık her zaman galiptir.
Ve kapanma anlarında sebep olduğu
yanlış anlama kaynaklı kısacık fırsatçı, gün kurtarıcı sevinimsiler
nice tutucu nesillerin sonu olur.
Şaşmaz bir gelenektir bu.
Tutucu nesiller hep böyle ölürler.
Karanlık bitiminde doğan
Karanlığa sımsıkı sarılmış her bir dört el,
Yakıcı güneş eliyle koparılır ait olmadığı o bütünden.
Güneş her doğduğunda,
İyililik ve güzellik yeniden hayat bulur,
Güneş her doğduğunda
iyiler ile güzeller yeniden doğar.
Yepyeni bir bilinç
ve rengarenk nuranî bir ışıkla.

Bu dünyanın tüm güzel insanlarının
üzerine doğan yepyeni ve rengarenk bir Tanrı’nın
…
doğum günü kutlu olsun.

sevgiyle
buRAK özDEMİR

21 MART 2012, 11:44:41

LEVH-İ MAHFUZ

2012 yılını dini çetelerden arındırma,

imamlarına esir düşmüş tüm Müslümanları

özgürlüklerine kavuşturma yılı olarak ilan etmiştir.

Tüm İslam Alemine

ve yavrularına hasret tüm ana babalara,

hasret kardeşlere hayırlı olsun.

Tanrı’nın doğum günü kutlu olsun…

LEVH-İ MAHFUZ 2012 yılını dini çetelerden arındırma, imamlarına esir düşmüş tüm Müslümanları özgürlüklerine kavuşturma yılı olarak ilan etmiştir. Tüm İslam Alemine ve yavrularına hasret tüm ana babalara, hasret kardeşlere hayırlı olsun. Tanrı’nın doğum günü kutlu olsun…

http://www.tanrinindogumgunu.com/

Sevdiklerinizle sağlıklı ve uzun yaşayın.

BİZE ULAŞABİLECEĞİNİZ ADRESLER:

http://www.izmirliahmetkaya.com/

https://www.facebook.com/izmirliahmetkaya

https://www.facebook.com/pages/G%C3%B6rmek-%C4%B0%C3%87%C4%B0N-Bakmak-Gerekir/326250324066231

http://www.izmirliahmetkaya.com/en/

http://izmirliahmetkaya.blogcu.com/

http://blog.milliyet.com.tr/izmirliahmetkaya

https://twitter.com/#!/izmirliahmetkay

http://www.tanrinindogumgunu.com/

mail to: Ahmet@hatel.com.tr

Levh-i Mahfuz baskısına ulaşmak isteyenler için önemli bir bilgilendirme…

O kadar o kadar çok soruldu ve ben aylardır bu sorulara ancak şimdi yanıt verebiliyorum.

Çünkü yeni netleşti. Şimdi. Levh-i Mahfuz’a tekrar erişebilmek için yol haritamız şu şekilde:

Doğumgünü Elektro Kitapçı, önümüzdeki hafta insanlıkla buluşuyor.

Dünyanın en yüksek e-kitap standartlarına sahip olan sistemimiz bir kaç tıkla herşeyi halllediyor.

Doğumgünü Elektro Kitapçı, haftaya açılır açılmaz rengarenk tasarımlı Levh-i Mahfuz E.Ş.’yi bir kaç tıkla anında okunabilir hale getirecek. Elektronik kitaplarımız Adobe firması ile gerçekleştirdiğimiz ortak çalışma sonucu, dijital telif hakları korumalı, kontrollü kopya formatında okuyucuyla buluşacak.

Elektro kitaplarımız tüm cihazlarda okunabilecek.

Mac, PC, iOS (Iphone, Ipad, Ipod) ve Android’li tablet ve telefonlar.

Ayrıca çoğu ekitap okuyucu da uyumlu cihazlar listesinde. Okuyabildiği formatlar arasında ADOBE DRM bulunan bütün cihazlarla uyumlu. Cihaz konusunda da önemli yeniliklerimiz sürprizlerimiz olacak.

Yaklaşık 1 yıl aradan sonra okuyucularla yeniden buluşacak olan Levh-i Mahfuz’un önümüzdeki hafta çıkacak olan E…Ş…  versiyonunda düzenlemeler dışında ek bir içerik olmayacak. Fakat ne var ki, önümüzdeki hafta çıkan E.Ş. versiyonu alanlar, güncellenmiş versiyonu da otomatik olarak satın almış kabul edilecekler. Çıktığında o da bilgisayarınızda olacak. Ek bir ücret ödemeden.

Ve bundan yaklaşık 1 ay kadar bir süre sonra,

yeni sayfaların eklendiği Levh-i Mahfuz’un 2.5 versiyonu

kağıt baskı olarak kitapçılardan da elde edilebilecek.

Kitabımıza herkesin ulaşabilmesini sağlamak adına elektronik versiyonun fiyatı, kağıt baskı fiyatının yarısı olacak.

Not: Hasarlı Kurantum satışları da yolda.

Yüzlerce yenilik içeren yepyeni bir dünya yarattık. Dünyanın dört bir yanındaki yazılımcı arkadaşlarımızla. Anlat anlat bitmez. Dünyada bilgisayarla ve elektronikle ilgili olan biteni dakikası dakikasına izleyen bir manyak olarak şunu kesin olarak söyleyebiliyorum. Önümüzdeki günlerde birer birer paylaşacağım bu yeniliklere ve özelliklere sahip dünyada bir başka kitap daha bulunmamakta. Tüm bu çalışmaların arasında arta kalan birkaç dakikalardan Levh-i Mahfuz için yeni yeni sayfalar ortaya çıktı. Ne kadar ne kadar birikmiş ve Levh-i Mahfuz’u ne kadar ne kadar özlemişim. Tanıtacağım yeni özelliklerle kitabı gerçek anlamda ilk defa okuyor olduğunu farkedecek pek çok dostlarımız.

Heyecanım doruk noktasında, laf aramızda parmak çocuk 1′i doldurdu 2 yaşına bastı stop.

:sevgiyle

buRAK özDEMİR

http://www.tanrinindogumgunu.com/

Dikkat edin, “SENİ SEVİYORUM” sözcüklerinin ardında

büyük miktarda KORKU yatıyor olabilir.

Derinden ve kalpten hissedilmesine rağmen, sevginin sözlerle ifadesi İHTİYAÇ, GÜVENSİZLİK, YALNIZ KALMA KORKUSU, SADECE SEKS vb. gibi sınırlamaları temsil edebilir. “Seni seviyorum” sözcüklerinin ardında, büyük bir korku saklanıyor olabilir.

Bazı insanlar sevgiyi, bir diğerinin ihtiyaçlarını karşılamak üzere hep hazırda olmak şeklinde düşünebilir. “YANINDA OLMAK” her kaprise yanıt varmek anlamına gelmez. Ama ihtiyaç gerçekse, istemek hiç de mantıksızca değildir. İlişkide gerçek bir dürüstlük ve duyarlılık varsa, bunu birbirimiz için yapabiliriz. Ancak eşimizin ne sağlayabileceğine ilişkin durumuna saygı göstermeye istekli olmalıyız. Eğer bu onun hayrına değilse, onun hazırda olmasını beklemek hiç de adil değildir.

Kendimizi sahiden sevdiğimizde, o zaman

VE ANCAK O ZAMAN diğer bir kişiye sevgi vermekte tamamen özgürüzdür.

SAHİP OLMADIĞIMIZ VE DENEYİMLEYEMEDİĞİMİZ BİR ŞEYİ VEREMEYİZ.

Sahiplenmekten, kıskançlıktan, güvenlik arayışından, seksten veya güçten hareketle severek düşündüğümüz ve eyleme geçtiğimiz sürece, KENDİ ÖZÜMÜZÜ SEVMEYİ deneyimlemek için içlerimize ulaşamayacağız.

Tanrı Gücünü sevdiğimizde gördüğümüz için diğer bir kişiye bağlandığımız söylenir. Sevgiye açılmamız bizi Tanrı’ya açar. Kalbimizi daha çok açarsak, Tanrı ENERJİSİNE bağlanırız. Kendimizi bilmeye ve kendimize sevgi vermeye ihtiyacımız vardır; ancak görünen o ki bunu yapmanın tek yolu, ilk başta birini sevmek ve onun da bizi sevmesidir.

SEVGİNİN İLK AŞAMASI, SEVECEK BİRİNİ BULMAK OLABİLİR.

ÇÜNKÜ BİZLER KENDİMİZİ SEVMEYİZ. YAYDIĞIMIZ SEVGİ BİZE GERİ GELİR.

İKİNCİ AŞAMASI, KENDİMİZİ SEVMEYİ ÖĞRENMEKTİR.

ÜÇÜNCÜ AŞAMASI İSE DAHA BÜYÜK OLAN BÜTÜNÜ,

YANİ İNSANLIĞI HATTA TÜM CANLILIĞI SEVMEKTİR

Sabırla okuduğunuz için sizlere teşekkür ederiz.

Sevdiklerinizle sağlıklı ve uzun yaşayın.

HAYATINIZIN HERHANGİ BİR ALANINDA İYİLEŞME
İSTİYORSANIZ VE BU ÇALIŞMAYA İSTEKLİYSENİZ, SİZ DE MUCİZELERLE
KARŞILAŞACAKSINIZ.

Bizler LEVH-İ MAHFUZ yüzyılında sizlere bu farkındalığı yaşatmak için ;

SİZİ ÖZÜNÜZLE tanıştırmak için;

LEVH-İ MAHFUZ ve REİKİ uyumlamalarıyla buradayız.

Ahmet Kaya

REİKİMASTER/TEACHER

ahmet@hatel.com.tr

0555 310 00 70

www.izmirliahmetkaya.com

www.tanrinindogumgunu.com

http://www.dogumgunu.com.tr/store/

Işık işçisi:

Kendi ruhunu dengeleyebilmiş, merkezde bütünlük bilinci ile yüksek frekansta titreşen kişilere denir…

Işık işçilerinin auraları normal auraya sahip olan kişilere göre çok daha geniştir.

Bu yüzden ışık işçilerinin sadece VAR OLMALARI, dahil oldukları çevrelerinde bulunan negatifi dengelemeye yardımcı olacaktır. Herhangi bir korku anında kendisini nötrleyip, ACIYI SEVGİYE DÖNÜŞTÜRÜP, bunu karanlığa bir IŞIK olarak gönderebilen kişidir IŞIK İŞÇİSİ…

Fiziksel anlamda ise:

KARŞILIK BEKLEMEDEN EVRENE HİZMET EDEN İNSAN OLARAK

TANIMLAYABİLİRİZ IŞIK İŞÇİSİNİ.

IŞIK İŞÇİSİ:

Dil, din, ırk ayırımı yapmadan bütünün bir parçası, aslında kendisinin bir parçası olduğunu bilerek sever ve saygı duyar tüm yaratılmış canlılara…

BİR’LİK KAVRAMINI ALGILAMIŞ VE HAYATINA GEÇİRMİŞTİR…

Kendisine bir eleştiri geldiği zaman bunun, kendisi için bir fırsat olduğunu bilip nerede yanlış yaptığını düşünen kişidir. ASLA SAVUNMAYA GEÇMEZ. Artık karmalarla savaşmak yerine barışmayı tercih etmiştir.

Her zaman olmasa da genel anlamda ŞİMDİ’yi  yaşayabilen  AN’da kalabilen kişidir.

Onlar bu Dünyada yapayalnızdırlar. Bu onlara ne kadar acı versede aslında bilmedikleri bir lütfun eseridir. Bu onların herşeyle BİR, herşeyle bütün olduklarının, BİZ BİLİNCİNİN anlamını özümsedikleri anlamına gelmektedir. Aynı YÜCE YARATICI gibi.

Ruhsal dengeyi tamamlamış kişilerin zaten metafizik anlamda da ne kadar yüksek bir titreşime sahip oldukları bir gerçektir. Özellikle küçük çocuklar ışık işçilerini tanırlar ve bir süre takılı kalırlar.

Çünkü İNDİGO-KRİSTAL dediğimiz çocuklar AURA RENGİNİ görme yeteneğine sahiptirler. Nedeni; Işık işçisinin, perdenin bu tarafına BU ZAMANDA –Levh-i Mahfuz yüzyılında- gelmeye gönüllü olduğunu bilir o çocukların hücreleri.

Işık işçisi gönüllüdür. Karanlığı nasıl aydınlatacağını sezgileri ile çok iyi bilir, rehberi daima kendisi, kendi üstbenliğidir.

Kendinizi sezgisel anlamda ışık işçisi olarak görüyorsanız öylesinizdir.

Burada alçakgönüllülük yapıcak hiçbir durum yoktur. Siz de çok iyi bilirsiniz ki alçakgönüllüğün altında da çok ciddi EGOLAR yatar ve SPİRİTÜEL EGO egoların en tehlikelisidir. Zaten ışık işçisi kimsenin kimseden üstün olduğunu düşünecek bilinçte değildir. Her canlının, KENDİSİNİN SEÇTİĞİ BİR GÖREV İÇİN perdenin bu tarafına geldiğini bilir.

ÇOK İYİ BİLİYORSUNUZ Kİ,

BİZLER ALLAHIN PARÇALARIYIZ ve BİR’İZ. TEK TANRIYIZ.

Hepimiz birer kuantumla birbirimize bağlıyız. Dünya bir enerji imtihanı içinde ve BİZLER bu enerjiyi dengelemeye çalışıyoruz.

Tüm canlılar, işte IŞIK İŞÇİLERİ bu görevi daha iyi hatırlayan ve hiçbir karşılık beklemeden yapan kişilerdir. Bu onların DNA’larında kodludur.

İçinizden “EVET BU KUTSAL GÖREVDE BEN DE VARIM” demek geçiyorsa siz bir ışık işçisisiniz.

Bazı psişik özelliklere sahip olmak zorunda değilsiniz ışık işçisi olduğunu bilmek için. Belki bir kanıt görmek istiyorsunuz ama şunu net bir şekilde ifade edebilirim ki en büyük kanıt hücrelerinizde taşıdığınız saf niyetinizdir. O saf niyet gerçek kutsal tapınak, kutsal topraktır. HERŞEYİ VE HERKESİ OLDUĞU GİBİ KABUL EDİP SEVMEKTİR. Negatifin karşısında durup ona kızmak yerine ona ışık gönderip onun SEVGİ enerjisine dönüşmesini sağlamaktır.

Karanlığa ışık göndermek için aslında sadece VAR OLMANIZIN gerektiğini bilmeniz yeterlidir.

Çünkü siz zaten bir IŞIK VARLIKSINIZ.

“BEN IŞIK İŞÇİSİYİM VE GÖREVİM İÇİN BURADAYIM” demeniz,

Işık işçisi olduğunuzu gösterir. Onun özü saf niyette gizlidir.

Ve sizin özünüz de aslında bir SAF NİYETTİR.

Levh-i Mahfuz Yüzyılında, LEVH-İ MAHFUZ ile buluşun,

Buluştuysanız ÖZÜMSEYİN,

Özümsediyseniz bildiklerinizi YAPABİLİR- UYGULAYABİLİR olun.

Sabırla okuduğunuz için sizlere teşekkür ederiz.

Sevdiklerinizle sağlıklı ve uzun yaşayın.

HAYATINIZIN HERHANGİ BİR ALANINDA İYİLEŞME
İSTİYORSANIZ VE BU ÇALIŞMAYA İSTEKLİYSENİZ, SİZ DE MUCİZELERLE
KARŞILAŞACAKSINIZ.

Bizler LEVH-İ MAHFUZ yüzyılında sizlere bu farkındalığı yaşatmak için ;

SİZİ ÖZÜNÜZLE tanıştırmak için;

LEVH-İ MAHFUZ ve REİKİ uyumlamalarıyla buradayız.

Ahmet Kaya

REİKİMASTER/TEACHER

ahmet@hatel.com.tr

0555 310 00 70

www.izmirliahmetkaya.com

www.tanrinindogumgunu.com

http://www.dogumgunu.com.tr/store/

BİR AN İÇİN SEN SU OLDUĞUNU DÜŞÜN;
Su denli özel, su denli yararlı ve su denli çok, tükenmez…
İnanıyorum ki gerçekten de öylesin.
Ama ister çeşmelerden dökül, ister göklerden yağ, ister nehirler dolusu ak; dibi olmayan bir kovayı dolduramazsın.
Yani seni dinlemeyenlere sesini duyuramazsın.
Unutma daha çok bağırdığında daha çok dinlenmezsin, gürültünün parçası olursun yalnızca!
Suyun yanında olanlar suyu en az içenlerdir.
Çünkü”Su nasılsa burada, gerek yok ki suyu kana kana içmeye” diye düşünürler..
Tıpkı, sesini sürekli duyanların seni dinlemedikleri gibi!
Ormandaki hiçbir hayvan, ırmağın gürültüler koparan yerinden su içmeye çalışmadı şimdiye dek.
Hepsi, hep sabahın en sakin anini bekledi; suyun durgun yerlerini bulabilmek için.
Gittiler ve sakin sakin gereksinimlerini giderdiler.
Onlar için en uygun olan kendi istedikleri zamandı.
Sen hep bir su olduğunu düşün.
Su gibi güzel, su gibi vazgeçilmez…
Ve su gibi yasam kaynağı olduğunu düşün.
Ama su gibi yaşatıcı ol.Su gibi yıkıcı, sürükleyici ve öldürücü değil!..
Suysan tarlalarını basma insanların, yuvalarını yıkma, ocaklarını söndürme; sana “felaket” denmesin!
Suysan bir bardağa sığabil ki damarlara girebilesin!..
Su gibi özel, su gibi güzel, su gibi yararlı, su gibi gerekli ve su gibi bitmez tükenmez olduğunu da unutma.
Ayrıca su gibi sakin olabileceğin gibi, su gibi de “kıyametler” koparıcı olabileceğini unutma…
Vadiler varken önünde ve ovalar varken, yayılabileceğin küçük ırmaklara ayırabiliyorsan kendini ve bardaklara bölebiliyorsan, yasam verirsin çevrene.
Yoksa hep duyulmayan, dinlenmeyen, korkulan ve kaçılan olursun seller, afetler gibi.

Tercih elindeydi hep ve hep “senin” ellerinde olacak…

Ya tutmayı öğreneceksin dilini ya da hiç durmadan konuştuğun için, yalnızca bomboş ve anlamsız sesler çıkartan birisi olduğunu zannettireceksin çevrendeki insanlara!

Ama yapman gereken su değil mi?
Düşüneceksin ne zaman ne söyleyeceğini.
Düşüneceksin kimin dinleyip dinlemediğini, kimin anlayıp anlamadığını.
Düşüneceksin anlatmak istediklerinin ne kadarını anlatabildiğini…
Hatta anlayanların anladıklarının da senin anlattıklarının ne kadarı olduğunu düşüneceksin…
Konuşmak için en uygun zamanı bekleyecek, en az ama en uygun sözcükleri seçmeye çalışacaksın…Yolcuların, önceden aldıkları biletleri ceplerinde olduğu halde, saatlerini kontrol ederek, zaman yaklaştığında, vapurun kalkacağı iskelede hazır olmaları gibi, sen de fikrini bildireceğin kişinin ” kıyıya yanaşmasını” bekleyeceksin!..Demeyeceksin ” Ben canim isteyince giderim iskeleye, vapur da o saniyede gelmek zorunda!..”

Demeyeceksin” Ben aklıma geleni geldiği biçimde söylerim.

Karsımdaki de değil duymak değil dinlemek, anlattığımdan bile fazlasını anlamak zorunda..”
Keşke öyle olsaydı.

Keşke hakli olsaydın, ama maalesef değil…
Ağzını açıp “Şelaleden dökülen suyu” içmeye çalışan bir tavsan gördün mü hiç?…

Ya da önüne çıkan ağaçları bile sürükleyen bir selden susuzluk gidermeye uğrasan bir ceylan gördün mü?
Kaplanlar bile içebilmek için suyun durulmasını bekler; beyni olan her canlı gibi!
Haydi… Sen simdi ” su olduğunu” düşün ve kendini ” su gibi ” hisset…
Su gibi özel, su gibi güzel, su gibi berrak, su gibi yararlı…
Su gibi yaşam kaynağı ve su gibi bitmez tükenmez olduğunu anımsa…

Ama yine su gibi ” küçük bir bardağın içine” sığdır ki kendini girebilmeyi öğren insanların damarlarına.

Yaşam ver… vazgeçilmez ol!
(Dillendirenlerden bir alıntı, paylaşmak istedim.)

Sabırla okuduğunuz için sizlere teşekkür ederiz.

Sevdiklerinizle sağlıklı ve uzun yaşayın.

HAYATINIZIN HERHANGİ BİR ALANINDA İYİLEŞME
İSTİYORSANIZ VE BU ÇALIŞMAYA İSTEKLİYSENİZ, SİZ DE MUCİZELERLE
KARŞILAŞACAKSINIZ.

Bizler LEVH-İ MAHFUZ yüzyılında sizlere bu farkındalığı yaşatmak için ;

SİZİ ÖZÜNÜZLE tanıştırmak için;

LEVH-İ MAHFUZ ve REİKİ uyumlamalarıyla buradayız.

Ahmet Kaya

REİKİMASTER/TEACHER

ahmet@hatel.com.tr

0555 310 00 70

www.izmirliahmetkaya.com

www.tanrinindogumgunu.com

http://www.dogumgunu.com.tr/store/levh-i-mahfuz.html

http://www.dogumgunu.com.tr/store/

Kendini Koşulsuzca Sev

Kendini Sevmek…

Yüz kiloluk bir kalbim vardı

ve minicik bedenim…

O minicik bedende binlerce anının,

olayın durumun ve insan hallerinin

özünü sevgimle taşıyorum…

Hayal kırıklıkları, bozulmuşluklar ve yapılmışlıklar, en mutlu ve en üzüntülü anlarımın coşkuları… Kalbimden bedenimi aştığım huşu dolu haller… Ve derin bir kavrayışla bir kez daha bir kez daha uyanıvermelerim… Hepsi benim içimde ve hepsi bana dair. Sizdeyken kendimi gördüm siyah, beyaz, gri…

Sevgi.

Tüm duygular hayal kırıklıkları

ve şükürler olsun mutluluklarım,

sevinç çığlıklarım arasında hep aynı mesaj vardı…

Sev Kendini

Daha Çok Sev…

Daha Çok…

Evet, kendimi seviyorum

ve kendime aşığım…

Yansımalar arasında gidip gelir ve yalpalarken… Yatay gittiğimi sanırken oysa en karanlık hallerimde dâhi kalbimin sesi aynı çığlığa uzanıyor…

Sev kendini…

Kendini sevmek her şeyi sevmek demektir.

Her şeyi.

Hayatın her yönüyle hayatına giren

binlerce sevgili arasında kendini bulmak…

Çok sevdiğim insanların

beni inanılmaz kırdıkları

ve incittikleri oldu.

Bunu istemeden de yaptılar…

Bir başka bakışta beni en çok incitenler

beni en çok sevenlerdi…

Beni ben yapmak için

aldığım kararlarda öncü oldular…

Ben oldular…

Benim yaratımım oldular…

Bunu fark edemediğim pek çok an

onlara kızdım ya da yaptıklarım için kendime…

Neden böyle yaptı?

Neden böyle oldu? 

Neden böyle yaptım sorusu…

Sonra kocaman bir idrak kapımı açtı…

Yalnız değilsin…

Oyunu Fark Et!

Hiçbir şey Göründüğü Gibi Değildir.

İdrakini Aç ve Uyan.

Yarattığın Oyunun Esiri Değilsin…

 Kurban Ya Da Katil Değilsin…

Sadece Sevgisin!

Burcu Özgeçen

http://indigodergisi.com/52/bo001.htm

Bütün öğretiler bizim talebimiz üzerine gelmiştir.

Bunu bilen kişi yargılama dürtüsünü yitirmelidir. İşte bu nedenle yargıladığı bu öğretilerin içine girmelidir, ön yargısızca. Bu kendini altüst etmek ve egoyu ben yaparak yükselmektir. Yani yargıladığınız şey olduğunuzu gördüğünüzde ve onu sevdiğinizde, artık ego(zihin) ve yargı ortadan kaybolur…

Bu tüm öğretilerin birleştiği ve tüm varlığın bir olduğunu tattığımız andır.

‘Biz’ dediğimizde kendi gücümüzün herkese dair olduğunu,

varlığımızın efendisi olduğumuzu biliriz.

Yaratırken ‘Biz’ için yaratmışızdır.

O, kendi içimizdir. Dışarısı değil…

Bu nedenle, bize öğretilenler dışında ‘yeni’ diye tanımlanan bilgiler ‘Ben’ merkezlidir… Çünkü ‘Ben’ kelimesi farkındalıkla söylendiğinde ‘Biz’ demektir, bir demektir.  Kendi bilginizi seçerken ve uygularken kendinizi koşulsuzca sevmek ve varlığınızdan memnun olmak en güzeli.  Kocaman bir varlığın bir parçası olduğunuzu, mozaik taşlardan biri olarak öteki dediğinizin en az sizin kadar gerekli ve yeterli ve değerli olduğunu, en önemlisi sevgi olduğunu bilemeniz gerekir. Kendinizin efendisi olmak istiyorsanız hiçbir öğreti ve yolu ve de yaşayışı yargılamadan kendinize en uygun olanı bulmalısınız. Bunun tek yolu deneyimdir. Koşulsuzca, ön yargısızca hiçbir şey bilmediğinizi ve diğerleri sandıklarınızın da sizle aynı olduğunu bilerek; binlerce biçimi deneyimlemenizdir. Bunun sonrası,  kendi özünüzü yaratmakla,  kendi yolunuzu bularak bu yolda üstatlığınızı ilan etmekle sonuçlanır. Bu en keyifli an, yolunuza çıkan binlerce deneyimle değerlidir. Bu an ve sonuç deneyim, gidilen yollarla keyiflidir. Gücümüz bize baştan verilseydi, burada, bu deneyim denizinde, binlerce parçaya bölünmüş olarak durmazdık.

Bu oyuna siz evet dediniz, kabul edin ve oynayın.

Kendi üstatlığınızı ilan edin, mürit de sizsiniz tanrı da…

Tüm bu sonsuzluk sizi destekliyor.

Biz Bir’iz.

  Burcu Özgeçen

http://indigodergisi.com/arsiv/ozgecen33.htm

TEŞEKKÜR EDERİZ

Ahmet Kaya

www.izmirliahmetkaya.com

 

BİR KİMSE İÇİN HER ŞEY OLAMAYIZ

İlişki kurma ihtiyacımız doğamız gereğidir. Sevgi ve şefkat vermek ve sevgi ile şefkati almak, yani bir enerji alışverişi ihtiyacı insan deneyiminin bir parçasıdır. Sevgi de şefkat de enerjidir. Bu parçamızı inkar ettiğimizde, bu kendimizi besinden mahrum etmek gibidir, AÇLIK artar. Önemsenmemiş açlık artmaya devam eder, ta ki bir gün gelip de kontrol altına alınamayıncaya dek. Sonrasında, bu açlığı doyurma arzusu kişinin en büyük SORUNU haline gelir. Bu karşılanmamış ihtiyaç, daha sonraları bu hayatta yükselebilir veya başka bir ömüre dek yüzeye çıkmayabilir.

AYRICA BEDENDE HASTALIK VEYA

RAHATSIZLIK OLARAK DA ORTAYA ÇIKABİLİR.

Bir eksiklik çocukken SEVGİ ve ŞEFKAT alamamaktan kaynaklanabilir. Bu kalıp yerleştiyse, kişi sevgiyi ve şefkati, sürekli inkar etmeyi öğrenir. Sevgiye izin vermeyecektir çünkü bunu haketmediğine dair şuuraltı bir inancı vardır. Sevgiyi kendine çekebilir ve sonra onu geri itebilir. Ancak CİNSEL BİRLEŞME yoluyla tamamlanma arayabilir ama duygular yükseldiğinde, hisleriyle baş etmekte zorluk çekebilir.

Sevgi ve şefkat birlikteliliğinde veya ilişkisindeki bir eksiklik ise MUHTAÇLIK yaratabilir. Bu muhtaçlığın şiddeti kişinin nasıl bir ilişki kuracağını belirleyecektir. Muhtaçlık o kadar güçlü olabilir ki kişi, asla platonik bir ilişkiye sahip olamayacaktır. İlişkileri hep, “İŞTE ARADIĞIM BU OLMALI” gibi aşırı uca doğru yönelecektir.

Pek çok insan, başlangıçtaki bu sinerjik deneyimle evlenir.

“O BENİM BİR TANEM; BAY/BAYAN DOĞRU’YU BULDUM”

Duygusuna kapılmışlardır ve birkaç yıl sonra ise fark ettikleri şu olur:

“BUNA DAHA FAZLA DEVAM EDEMEM, BU DOĞRU DEĞİL” veya,

“EVLENDİM, ÖYLEYSE BUNU YÜRÜTMELİYİM”

Sevgiye ve şefkate karşı nasıl açık kalırız? Sevgiyi ve şefkati o kişiye yapışmaksızın ve gerçeklik olmayan bir şey dilemeksizin nasıl açık tutabiliriz?

Bu zihinsel bir karar aracılığıyla yapılamaz. Duygularımıza açık kalarak ve temas halinde kalma süreciyle; duyguların YAZMA, DANIŞMA, arkadaşlarımızla KONUŞMA aracılığıyla ifade edilmesiyle olur. Bu süreçte, kendimizi aşırı duygusallıktan özgürleştiririz. Talepler ve beklentiler bu aşırı duygusallığın içinde yaşar. BİZ bunu salıverdiğimizde, BAKIŞ AÇIMIZ değişmeye başlar ve o kişiyi daha net görebiliriz. SEVGİ çok gerçek olabilir ama duygusal katmanda yapışıp kalan BEKLENTİLERİ BIRAKMAYA İHTİYACIMIZ VARDIR.

Bunun için AYNA ile ÖZELEŞTİRİMİZİ yapmış ya da yapabilir durumda olmamız gerekir. Özür dilrim,beni affet, teşekkür ederim, seni seviyorum…

Sevgi ve şefkate kapıyı kapamaktan nasıl kaçınabiliriz?

Bir kişi bize duymak istemediğimiz bir şey söylediğinde, zihinsel olarak kendinize, “ONUN NE DEDİĞİNİ DİNLEMEK İSTİYORUM ÇÜNKÜ ONUN BAKIŞ AÇILARINA VE DUYGULARINA SAYGI DUYUYORUM. DİNLEYEMEZSEM, ENGELLENMİŞ HALE GELİP KENDİNİ KAPATACAK VE BU DA İLİŞKİMİZDE BİR UÇURUM OLUŞTURABİLİR.” Demeye gayret edin. Açık olun ki böylece, o da tıpkı yakın bir arkadaşı ile konuşuyormuş gibi düşüncelerini paylaşabilsin. Durumunuzu kelimelere dökmeye gayret edin: “SENİN YANINDA OLABİLMEYİ İSTİYORUM AMA İÇİMDE ŞU AN YAŞANILMASI GEREKENLERİ DENEYİMLEMEKTEYİM. HAYDİ BUNUN ÜZERİNDE ÇALIŞALIM, LÜTFEN KENDİNİ BANA KARŞI KAPAMA, BEN DE SANA KARŞI KAPANMAMAYA GAYRET EDECEĞİM.” Unutmayın, diğer kişi için her şey olabileceğinizi düşünmeniz gerçekçi değildir. Sınırlamalarımız vardır.

Bir kimse için HER ŞEY olamayız.

Ne yazık ki bir ilişki bittiğinde verilen en genel tepki, KIZGINLIK ve ÖÇ ALMA arzusu hissetmektir. Bir ilişkinin değişimi sırasında İNCİNMİŞLİK ve KIZGINLIK deneyimlemek normaldir. Bu hisler kabul edilmeli ve onlarla başa çıkılmalıdır ama korunup büyütülmeleri gerekmez. Ayna ile özeleştiri bu konuda sizin en büyük yardımcınızdır.

Bir insana karşı patlamaktan kaçınmak için zekamızı kullanabiliriz ve bunun yerine bir durum hakkında hırsla veryansın edebiliriz. “TAMAM ŞİMDİ SİNİRLENMEYE DEĞMEZ” veya “BUNU AŞAYIM” diyorsak kızgınlığımızı bastırıyor olabiliriz. Sanki kızgınlık geçmiş gibi hissedebilmemize rağmen, dikkat gösterilmedikçe dağılmayacaktır. Bu kızgınlık başka bir zaman DEPRESYON olarak ortaya çıkabilir.

KORKUYU TANIDIĞIMIZDA, ONUN ÖTESİNE GEÇİP BÜYÜMEK İÇİN ONUNLA YÜZLEŞİLMELİDİR. HİÇBİR ŞEY SEVGİYLE KORKU KADAR ÇATIŞMADA DEĞİLDİR VEYA SEVGİYİ KORKU KADAR ENGELLEMEZ. SEVGİYE AÇIK KALABİLMEK İÇİN KORKUYLA YÜZLEŞMELİYİZ. KORKU, KALBİ DİĞER BÜTÜN DUYGULARDAN DAHA ÇOK KAPATIR VE

RUH VARLIĞINI FELÇ EDER.

İlişkilerde tıkanmış enerjiyi iletişim yoluyla dağıtmak her zaman kolay değildir. Tıkanmış enerjiyi salıvermede diğer bir aracın ve yardımın ise kişinin YARATICILIĞINI kullanmasıdır. En derin DUYGUSAL tepkilerimiz RUH EŞLERİMİZ tarafından tetiklenir, başka hiçbir kimse bizi bu şekilde zorlamaz. Mesele ne olursa olsun, önemli olan nokta KENDİ üzerimizde çalışmak ve varlığımızın tüm katmanlarını bütünleştirmektir.

“Michael Ranucci’ye sohbeti için teşekkür ederiz”

BİZLER SADECE KENDİMİZİ DEĞİŞTİREBİLİRİZ,

BAŞKA BİR KİŞİYİ ASLA DEĞİŞTİREMEYİZ.

Sabırla okuduğunuz için sizlere teşekkür ederiz.

Sevdiklerinizle sağlıklı ve uzun yaşayın.

HAYATINIZIN HERHANGİ BİR ALANINDA İYİLEŞME İSTİYORSANIZ VE BU ÇALIŞMAYA İSTEKLİYSENİZ, SİZ DE MUCİZELERLE KARŞILAŞACAKSINIZ.

Bizler LEVH-İ MAHFUZ yüzyılında sizlere bu farkındalığı yaşatmak için ;

SİZİ ÖZÜNÜZLE tanıştırmak için;

LEVH-İ MAHFUZ ve REİKİ uyumlamalarıyla buradayız.

Ahmet Kaya 

REİKİMASTER/TEACHER

0555 310 00 70

ahmet@hatel.com.tr

www.izmirliahmetkaya.com

www.tanrinindogumgunu.com

http://www.dogumgunu.com.tr/store/levh-i-mahfuz.html

http://www.dogumgunu.com.tr/store/

SUÇLAMAK, sağlıklı bir ilişkide uygun bir davranış değildir

Danışanlarımızdan sık sık, “bir ilişki istiyorum, hayatımın değişmesini istiyorum, hayatımda birini istiyorum”gibi sözler duyarız ve onlar, başka insanlarla tanışmak için kendilerini dışarı atarlar, genelde sosyal toplantılara giderler. Kendimiz üzerinde Reiki ile meditasyon çalışması yaptığımızda, kısaca içsel açıdan çalıştığımızda, titreşimlerimizi değiştiririz. Bir hazır olma noktasına gelindiğinde, bu yeni titreşime uyan birilerini hayatımıza çekeriz.

Şu an bir ilişkiniz yoksa, belki de KENDİMİZLE bir ilişki kurmaya ihtiyacımız vardır. Farkında olalım. Doğru zaman geldiğinde ve iç dünyamızda hazır olduğumuzda, bir ilişkiyi mutlaka kendimize çekeriz. Bu ilişkiler, ÖĞRETME ilişkisi de olabilir, bir MÜCADELE ya da TUTKU ilişkisi olabilir veya bir HUZUR ilişkisi. Sonuçta bu ilişkilerin hepside değerlidir. Burada önemli olan ÖNYARGILAR’dan arınma becerisini gösterebilmektir.

Her bir ruhsal bağlanma kendine has bir deneyime yol açmakla birlikte, söz konusu deneyimin amacı aynıdır:

BİZLERİ DAHA BÜYÜK BİR SEVGİYE GÖTÜRMEK.

Ruh sonsuzdur. Sevgi sonsuzdur. Bedenlerimizde fiziksel sevgi sonsuza kadar var olamaz. Fiziksel yaşamın kesin bir sonu vardır. Bu son bulma korkusu, sevgiye yönelik bir güven eksikliği yaratmaktadır. Ego az biraz da ön planda ise:

O kişi ölecektir veya bir diğeri için onu terk edecektir. Böylece sevgiye güvenmeyi keseriz. Ta ki farkındalıkla ,bakış açımızı değiştirerek, BİZ bilinciyle farklı bir açı yakalayıp tekamülümüz için gerekli dersleri alabiliriz. Sevgi titreşimlerini daha da güçlendirebiliriz.

Derin bir kayıptan sonra, kalbimizi yeniden açmak kolay değildir. Ruh eşi ilişkilerine şifa vermek, daima kopmak veya alıp başını gitmek anlamına gelmez. Özümüzü sevmeyi hak ettiğimizi FARK ettiğimizde, bilinç olarak yükseliriz ve geçmiş yaşam meselelerinin sınırlamalarından uzaklaşırız. Adeta IZDIRAP çektiğimizi hissettiğimiz bir durumda, değişim yapma potansiyelimiz vardır. DEĞİŞİRİZ.

Bir ilişkinin sona ermesinin ardından hayatımıza bir başka SEVGİNİN girmesine izin verdiğimizde, içsel değişim meydana gelmiştir. DEĞİŞMİŞİZDİR.

SEN DEĞİŞMİŞSİNDİR, HER ŞEY DEĞİŞMİŞTİR ARTIK.

Ruh eşi ilişkileri, ille de sandığımız gibi MUTLU , ROMANTİK, İDEAL durumlar olarak oluşmayabilir. Hayatımıza bir ruh eşi ilişkisi sokmuşsak, demek ki hedefimiz SEVGİ’yi genişletmektir ki bu, söz konusu ilişkinin, sürekli mutlu gideceği anlamına gelmez.

İlişkilerle ilgili olarak içsel ŞİFA ve HUZUR bulmaya ihtiyacımız vardır. Bu tarz bir şifa, KENDİNE VERDİĞİN SEVGİDİR. Diğer kişinin durumla ilgili olarak hangi noktada olduğundan sorumlu olamayız ve sorumlu da değilizdir. Diğer kişi şifa bulmaya hazır değilse, biz yinede şifa bulabiliriz. Bunun için AYNA KARŞISINDA KENDİ GÖZLERİMİZİN İÇİNE BAKARAK öz eleştirimizi yapabilmemiz yeterlidir. Şifa bulmak denildiğinde, aklımıza diğer kişiyle aktif, sağlıklı bir ilişki gelebilir ama gerçek şifanın, illede bu anlama gelmesi şart değildir.

İçsel açıdan, şifa bulma sürecinin neresindesiniz?

Diğer kişiyi düşündüğünüzde, o kişinin adı anıldığında, içiniz burkulmakta, hala incindiğinizi mi düşünmektesiniz?

Durum buysa, siz hala bu süreçten ders almaya devam etmektesinizdir. Siz siz olun hiçbir şeye takılı kalmayın, beklentilerinizi salıverin gitsin. Tekamülünüz için buna ihtiyacınız var, yargılamayın, beklenti içinde olmayın ve hükmetmeyin. İlişkilerinizde hiçbir zaman talep zincirleri oluşturmayın. Karşınızdaki kişiye “şunu ya da bunu yaparsan çeker giderim” veya “onunla gidecek olursan, benden bir daha haber alamazsın” gibi ve benzeri tehditlerde bulunmayın. Böylesine tutum ve davranışlar SEVGİ, ŞEFKAT, MERHAMET VE AŞKA zıttır.

Bir ilişkinin sağlıklı olabilmesi için dürüst bir enerji hareketini sürdürmek çok önemlidir. Bizler dürüstlüğü sözel ifadeler olarak görürüz ve bu doğrudur. Ancak HİSLERDE ve bunların ifade edilişinde de dürüst olmak önemlidir. Bir ilişkide canlılığı devam ettirmenin en sağlıklı yolu budur. Dürüstlük sağlıklı bir ilişkinin ayrılmaz bir parçasıdır.

“Davranışın ya da sözlerinle BENİ altüst etmeyi başardıysan, bu konuda konuşacağım kişi tabiî ki sensindir.” Söz konusu kişiyle KONUŞARAK enerjiyi hareketlendirirsek, bu konuşma GÜCENİKLİK veya TIKANIKLIK eklemeyişimiz bakımından ilişkilerimizi ilerletir. Bir şeyi oturup tartıştığınızda, gücü negatif birikmeden çekip alırız ve enerjiyi akıp giden, iletişimde olan bir duruma doğru yönlendiririz.

Ruh eşi ilişkilerine ŞİFA vermek kendimizi SEVGİ, ŞEFKAT, MERHAMET ve AŞK enerjisiyle doldurmak demektir. Bu enerjilerle dolamamışsak, başkalarına da bu enerjileri aktaramayız.

Gerçek iletişime sahip olmak için sadece diğer kişiye dürüst olmakla kalmayıp kendi duygularımızın da sorumluluğunu almalıyız. SUÇLAMAK, sağlıklı bir ilişkide uygun bir davranış değildir. Negatif duygular beslediğimizde –“ona gününü göstereceğim”- onlara kuvvet veririz. Ve bir zamanlar düğünlerinde evlilik yemini eden bir çift, gün gelir boşanmaları sırasında sehpayı kimin alacağı konusunda atışırlarken de olan budur. “şeyler-masalar, porselen takımlar, vb” yani eşya uğruna saç saça baş başa kavgalar, aslında bu şeyler için yapılmaz, ASIL MESELEYLE DÜRÜSTÇE BAŞA ÇIKILAMADIĞINDAN CANSIZ NESNELER ODAK HALİNE GELMİŞTİR.

Kendimizle yaşarız, yalnızca kendi VARLIĞIMIZLA. Kendimizden asla uzaklaşamayız. Sürekli negatif düşünceleri ve duyguları olan bu kişiyle beraber mi birlikte yaşayacağız? Yoksa daha çok sevgi enerjisine yer açan bir varlık mı yaratacağız? Pek çok insan, “KENDİMİZİ DEĞİŞTİRMELİYİZ” bir bakış açısına sahip gibidir ama başka birini değiştirmek için hiç tereddüt etmez. Hep kendimizin dışına odaklanma eğilimindeyizdir.

BİZLER SADECE KENDİMİZİ DEĞİŞTİREBİLİRİZ,

BAŞKA BİR KİŞİYİ ASLA DEĞİŞTİREMEYİZ.

Sabırla okuduğunuz için sizlere teşekkür ederiz.

Sevdiklerinizle sağlıklı ve uzun yaşayın.

HAYATINIZIN HERHANGİ BİR ALANINDA İYİLEŞME İSTİYORSANIZ VE BU ÇALIŞMAYA İSTEKLİYSENİZ, SİZ DE MUCİZELERLE KARŞILAŞACAKSINIZ.

Bizler LEVH-İ MAHFUZ yüzyılında sizlere bu farkındalığı yaşatmak için ;

SİZİ ÖZÜNÜZLE tanıştırmak için;

LEVH-İ MAHFUZ ve REİKİ uyumlamalarıyla buradayız.

Ahmet Kaya

REİKİMASTER/TEACHER

0555 310 00 70

ahmet@hatel.com.tr

www.izmirliahmetkaya.com

www.tanrinindogumgunu.com

http://www.dogumgunu.com.tr/store/levh-i-mahfuz.html

http://www.dogumgunu.com.tr/store/

 

IŞIK YOLU, ŞEFKATLE, AŞKLA  VE ŞİFA VEREN BİR SEVGİ İLE DÖŞELİDİR

NEDEN ENKARNE OLURUZ?

Enkarne olmak gerçek anlamda bizi ebedi EV’imizden ayırmaz, sadece onun fiziksel olmayan boyutunu görme kapasitemizi kısıtlar. Dolayısıyla ÖLÜM, fiziksel olmayan alemi bizden ayrı tutan perdenin ortadan kalkmasıdır.

Ruh formundayken, diğer varlıklarla olan ayrılmaz bağımızın hep farkındayızdır. Birbirimizle, dahası tüm bir yaradılışla BİR olduğumuzu biliriz. Şefkat ve empati bizim gerçek doğamızdır. Bireysel kimliklere sahip olmamız ise, diğer bireylerden ayrı olduğumuz  anlamında yorumlayamayız. Bu temel kavram, insan beyni için çelişkilidir çünkü beyin yaradılış itibariyle, BİRLİK değil, AYRILIK yanılsamasını benimsemiş bir yapıdadır.

Birer ruh olarak enerjimizin bir kısmını fiziksel bedenlere aktardığımız zaman, BİR’lik algımızı bloke etmek suretiyle, dikkatimizi bilinçli olarak beden üzerinde yoğunlaştırırız. Algısal menzilimizi daraltmaya muktedir oluşumuz, metinleri önceden yazılmış rolleri oynayabileceğimiz çeşitli yaşam planları hazırlamamıza ve birbirimizin gelişimi için, çeşitli zorluklar veya mücadele gerektiren durumlar yaratmamıza imkan tanır. Bu durumlara SEVGİ, ŞEFKAT, MERHAMET VE AŞK ile karşılık vermeyi umarız. Eğer bunu başarabilirsek, geçici bir süre için sanki bir nevi perdeyle farkındalığımızın dışında kalmış olan BİRLİK kavramına, ayrıca empati, ŞEFKAT, MERHAMET, AŞK ve SEVGİ hislerine yönelik çok daha derin bir anlayış kazanırız. Bir yaşam dönemi sona erince de ruhsal aleme, kazanmış olduğumuz bu derin anlayışla geri döneriz.

Dünyaya gelmeden önce yaptığımız planlar detaylı ve geniş kapsamlıdır.

Anne ve babamızı biz seçeriz. Tabi ki onlarda bizi seçerler. Ne zaman ve nerede enkarne olacağımızı yani DOĞACAĞIMIZI seçeriz. Hangi okullara devam edeceğimizi, yaşayacağımız evleri, karşılaşacağımız kişileri ve hayatımızdaki tüm ilişkileri biz seçeriz.

İlk kez karşılaştığınız birini önceden tanıdığınız hissine kapıldığınız olduysa eğer, bu hissiniz pekala doğru da olabilir. O kişi büyük ihtimalle, doğum öncesi planlarınızın bir parçasıdır. İlk kez gördüğünüz ya da duyduğunuz bir mekan, bir isim, bir imge veya söylenen bir söz size tuhaf derecede tanıdık geliyorsa eğer, bu his enkarnasyon öncesinde yapılan tartışmaların hatırlanan bir hatırası da olabilir. Planlama ortamında, dünyaya geldikten sonra taşıyacağımız isim ve fiziksel sureti kullanırız. Bu uygulama bize, birbirimizi fiziksel boyutta da tanıma imkanı sunar. DEJAVU hissi genellikle önceki yaşamlara atfedilir ya da paralel evrenlerdeki yaşanşlarla ilişkilendirilir, halbuki pek çoğu doğum öncesi planlarının hatırlanmasıdır.

Dünya yaşamında bedenlendiğimizde ruhsal kökenimizi unuturuz. Böylesi bir hafıza kaybı yaşayacağımızı ruhsal beden olarak biliriz. ÖBÜR DÜNYA ifadesi bu hafıza kaybına bir göndermedir. SONSUZ YAŞAM SAHİBİ RUHLAR olarak gerçek kimliğimizi kaybetme isteği, sonradan HATIRLAMAK için bize çok daha derin bir kendini bilme hali kazandırır. Bu farkındalığı kazanmak için SEVGİ, ŞEFKAT MERHAMET ve AŞK ALEMİ olan ruhsal boyuttan ayrılırız. Çünkü deneyimleyebileceğimiz tezatlar ve kendimize zıt kavramlar ruhsal alemde mevcut değildir. Tezatlar ve zıt kavramlar olmadan kendimizi bütünüyle idrak edemeyiz.

İsterseniz, içinde sadece ışık olan bir dünya hayal edin. Karanlığı eğer hiç deneyimleyemediyseniz, böyle bir dünyada ışığı nereye kadar anlayabilir ya da takdir edebilirsiniz. Daha derin bir anlayışa ve nihayetinde de hatırlamamıza sebep olan unsur, aydınlık ve karanlık arasındaki tezattır, zıtlıktır. Fiziksel plan bize bu tezatı temin eder, zira o ikiliğin BİR olma unsurudur. Tıpkı aşağı-yukarı, sıcak-soğuk, iyi-kötü gibi. Bu ikiliğin içindeki KEDER, MUTLULUĞU daha iyi idrak etmemizi sağlar. Dünyadaki KAOS, BARIŞ ve HUZURUN değerini daha çok takdir etmemizi sağlar. Maruz kaldığımız ANLAYIŞSIZLIK, SEVGİYE yönelik idrakımızı daha derin kılar.

Eğer insanlığın bu yönlerini deneyimlememiş olursak

Kendi TANRISALLIĞIMIZI nasıl bilebiliriz?

Gelmiş geçmiş en güzel bir müziğin çaldığı bir yerde yaşadığınızı hayal edin. Bu müzik, dinleyen her insanı mest eden olağanüstü bir güzellikte ve siz de yaşadığınız sürece hep bu müziği duymuşsunuzdur. Müzik hiç kesilmemiş, hep aynı mükemmellikte devam etmiş. Ve bir gün fark ediyorsun ki onu hep duyduğun için aslında bu müziği gerçek anlamda hiç duymadın. Ve onu gerçekten duymaya karar veriyorsun. Bunu başarabilmek için  öncelikle o müziğin nasıl bir şey olduğunu tamamen unutmanız gerekmektedir.

Böylece, son derece cesur bir yaklaşım sergileyerek o müziğin çalmadığı bir yere gidip, aynı müziği orada yeniden YARATMAK için DÜNYAYA yolculuk edersiniz. Dünyada  hafıza kaybından dolayı hayatınızda duyduğunuz tek melodi olduğunu sandığınız bir müziği dinlemeye başlarsınız. Bazı ezgiler hoştur, bazıları ise kulağınızı tırmalar. Bu bozuk sesler asıl orijinal müziği bestelemeniz için sizde bir arzu yaratırlar ve nihayetinde bunu yapmaya karar verirsiniz.

Bir zaman sonra kendi bestelerinizi yazmaya başlarsınız. En sonunda bir başyapıt bestelemeye koyulursunuz ve eseriniz bittiğinde bir şey hatırlarsınız:

Yarattığınız başyapıt unuttuğunuz o müziğin aynısıdır. Bu anımsama bir diğerini tetikler.

EVET, O MÜZİK SİZSİNİZ.

DIŞARIDAN DUYDUĞUNUZ BİR ŞEY DEĞİLDİR O.

BİLAKİS O SİZ’DİNİZ VE SİZ O’YDUNUZ.

Kendinizi yeni bir yerde yeniden yaratarak, kendinizi tanımış olursunuz ve artık kendinizi bilirsiniz. Kendinizi o yerden hiç ayrılmamış olarak, gerçekten bilirsiniz. Ruhunuzun arzu ettiği deneyim budur.

RUH TANRISAL OLANIN BİR PARÇASIDIR.

İNSAN OLMA HALİ İSE RUHUN,

BEDEN İÇİNDEKİ ENERJİSİNİN CÜZİ BİR KISMIDIR.

Ruh engindir ve herhangi bir kişiliğin çok daha ötesindedir. Lakin her bir kişilik ruh için hayati değer taşımakta ve çok sevilmektedir. En önemlisi, kişiliğin özgür irade sahibi olmasıdır. Bu çerçevede, doğum öncesinde planlanan zorlayıcı durum ve deneyimler ya kabul edilir ya da onlara karşı direnç gösterilir. DÜNYA, kişiliğin, kendisi doğmadan önce yazılan metne sadık kalarak veya bu metnin dışına çıkarak oynadığı bir sahnedir. Nasıl reaksiyon göstereceğimizi biz seçeriz; ÖFKE ve KIGINLIK’la mı, yoksa SEVGİ ve ŞEFKAT ile mi?

BİZİ ZORLAYAN DURUMLARI

KENDİMİZİN PLANLADIĞIMIZI İDRAK ETTİĞİMİZ ZAMAN

SEÇİMİMİZ DAHA NET VE KOLAY OLUR.

Fiziksel bedenlerimizde yaşadığımız sürede ruhumuz bizimle HİSLER , vasıtasıyla iletişim kurar. Huzur, mutluluk, coşku gibi hisler, sevgi dolu birer ruh olarak hakiki doğamızla uyumlu olacak şekilde davrandığımıza ve düşündüğümüze işaret eder. KORKU ve ŞÜPHE gibi hisler ise bunun tersini söyler bize.

Hayat planlarımız gerçekte kim olduğumuzu hatırlamadan önce, Kim olmadığımızı deneyimleyebileceğimiz şekilde oluşturulur. Herhangi bir şeyin değerini ve anlamını en iyi öğreten faktör onun eksikliğidir. Dış dünyadaki ŞEFKAT ve MERHAMET yoksunluğu kişiyi içe dönmeye sevk eder ve kişi burada kendi ŞEFKAT ve MERHAMET’ini keşfeder. Fiziksel dünyadaki şefkat ve merhamet yoksunluğu ile kişinin kendi içsel merhamet ve şefkati arasındaki tezat kişiye çok daha derin bir anlayış kazandıracaktır. Bu anlayış hem kişinin kendisini hem de bu kavramları idrak etmesine sebep olacaktır.

Ruh açısından bakıldığında ise, bu öğrenme sürecinin bünyesinde bulunan IZDIRAP unsuru, kısa süreli ve geçicidir. Lakin sonunda kazanılan BİLGELİK ebedidir. Gerçek kimliğimizi, yani o muhteşem AŞKIN, SEVGİNİN, MERHAMETİN, ŞEFKATİN ve ebedi RUHLAR olduğumuzu idrak etmek, hayatın zorlayıcı deneyimlerini aşmamızın bir yoludur. Hayatın içinde bizi zorlayan durumlar, kendimizi birer ruh olarak hatırlamamıza yönelik çağrılardır. Bu nedenle ilk başta ızdıraba yol açan bir hadisenin etkisi eninde sonunda hafifleyecektir.

Hayatımızdaki zorluklara karşı bir FARKINDALIK kazandığımız ve onlara olumlu yaklaştığımız doğum öncesi planları, diğer insanların da benzer durumlarla daha kolay başa çıkmalarını ve kendi hayat zorluklarından yana şifa bulmalarını sağlayan bir nevi enerji patikası oluştururuz. Dünyayı değiştirme konusunda bu denli etkili bir kabiliyet taşımamız, önemli bir imkan olmakla beraber büyük bir sorumluluk da getirmektedir. Her birimiz kendi dünyamızın vibrasyonları dahiline ekilmiş birer tohumuz. Hayatın içindeki zorlayıcı durumlarla sağlanan gelişim vasıtasıyla kendi frekansımızı yükselttiğimiz zaman, dünyanın frekansını da yükseltmiş oluruz.

Bizler mutluluk hisleri yarattıkça, ki istersek bunu ıssız bir dağ başında tek başımıza yapalım, diğer insanların da mutlu olmalarını kolaylaştıran bir frekans yaymış oluruz. SEVDİKÇE, hem tanıdıklarımız hem de bizi hiç tanımayan diğer insanlar için sevebilmeyi daha kolay bir hale getiririz. Dolayısıyla KİM olduğumuz şimdiye kadar yapmış olabileceğimiz şeylerden çok daha öte bir anlam taşımaktadır.

Zorlayıcı nitelikteki bir hayat deneyimi kabul edildiğinde, kişi daha önce benzer deneyimleri yaşayarak yolu açmış olan diğer insanların iyileştirici enerjisini alabilir. IŞIK YOLU, ŞEFKATLE, AŞKLA  VE ŞİFA VEREN BİR SEVGİ İLE DÖŞELİDİR; BU NİTELİKLER ÖNCEKİLERİN ARDINDAN YOLCULUK EDEN KİŞİNİN FREKANSINI ARTTIRIR.

Izdırap, gerek ruh gerekse bu şifa yolculuğunda o ruha destek olmak üzere seçilenler için çok büyük bir armağandır. Izdırabın lisanı kendi frekansına sahiptir. Orada bulunanların gözlerine, yüreklerine ve zihinlerine yansır. Aynı zamanda hem çok derin, hem de çok aleladedir. Onu görün, ona inanın; İHTİYACI OLANLARA SEVGİ, ŞEFKAT,MERHAMET VE AŞK VERİN. Bilinçle ve nezaketle ifade edilen küçük hareketler iyileşmeyi mümkün kılar. Güzellik ve zerafete yönelik düşünceler dışarı yansıtılabilir ve bundan fayda görecek kişiler tarafından çok uzaklardan dahi hissedebilirler.

Özetle, her şey BİR’dir. Bu nedenle, ister KORKU ister SEVGİ olsun, bizlerin bireysel frekansları hem fiziksel olmayan RUHSAL VARLIKLARI hem de başka yerdeymiş ve bizden çok bağımsızlarmış gibi görünen diğer insanları da etkileyerek sonsuza dek dışa doğru yayılım yaparlar.

Birer ruh olarak enkarnasyonlar arasındaki dönemlerde elbette çok şeyler öğreniriz. Ne var ki fiziksel boyutta somutlaştırdığımız takdirde bu dersler bizde daha çok yer eder ve daha öğretici olurlar. RUH formunda öğrenmek sınıf çalışması gibidir; dünya hayatı ise bilgiyi uygulamak, sınamak ve geliştirmektir. Dolayısıyla bu çalışma ruh için çok kuvvetli bir deneyimdir.

Diğer bir ruhun tekamülünü teşvik için negatif bir rol oynamayı kabul etmiş bile olsa, HER RUH SEVGİYİ ÖZGÜR VE KOŞULSUZCA VERMEK ARZUSU İLE YOLA ÇIKMIŞTIR. Pek çok ruh da kendini sevme hissini hatırlamak üzere harekete geçmişlerdir.

ASLINDA BİZLER TAMAMEN SEVGİYİZ.

Bizleri zorlayan hayat deneyimleri kendimizi SEVGİ, ŞEFKAT, MERHAMET ve AŞK olarak daha derinden ifade ve idrak etme fırsatını verir bize. Mesela SEVGİ, empati, bağışlama, sabır, ve yargılamamak gibi pek çok farklı surette de tezahür edebilir. Dünya hayatımızda kendimizi sevgi olarak idrak etme deneyimimiz anlayış, merhamet, sükûnet,inanç, iyi niyet, değer bilirlik, tevazu ve benzer erdemler vasıtasıyla da gerçekleşebilir.

SEVGİ, ŞEFKAT, MERHAMET ve AŞK

doğum öncesinde yapılan planların esasıdır.

Sabırla okuduğunuz için sizlere teşekkür ederiz.

Sevdiklerinizle sağlıklı ve uzun yaşayın.

HAYATINIZIN HERHANGİ BİR ALANINDA İYİLEŞME İSTİYORSANIZ VE BU ÇALIŞMAYA İSTEKLİYSENİZ, SİZ DE MUCİZELERLE KARŞILAŞACAKSINIZ.

Bizler LEVH-İ MAHFUZ yüzyılında sizlere bu farkındalığı yaşatmak için ;

SİZİ ÖZÜNÜZLE tanıştırmak için;

LEVH-İ MAHFUZ ve REİKİ uyumlamalarıyla buradayız.

Ahmet Kaya 

REİKİMASTER/TEACHER

0555 310 00 70

ahmet@hatel.com.tr

www.izmirliahmetkaya.com

www.tanrinindogumgunu.com

http://www.dogumgunu.com.tr/store/levh-i-mahfuz.html

http://www.dogumgunu.com.tr/store/

 

İNSANLARI SÖZLERLE İNCİTMENİN NASIL SAYISIZ ŞEKLİ VARSA

KANSERİN DE BÖYLE PEK ÇOK ŞEKLİ VARDIR.

Tıpkı kıyıyı döven dalgalar gibi, düşüncelerimiz de bedenimiz üzerinde çok tesirlidir. Dalgalar her bir kum tanesine temas ederek yerinden oynattığı gibi, düşüncelerimiz de birer burgu gibi hücrelerimizin etrafını sararak ve onların içine girerek, taşıdıkları enerjiyi hücrelere yüklerler.  

Düşüncelerimiz fiziksel gerçekliğe yanıt olarak ortaya çıkıyormuş gibi görünseler de HAKİKAT yaşanılan gerçekleri düşüncelerimizin yarattığıdır. İnsan formu dahilindeyken, her bir hücre zihinden gelen seslere yanıt veren bireysel birer BİLİNÇTİR. Bu sesler kayalık bir vadideki haykırışlar gibi bedenlerimiz içinde yankılanır, hücreler ise onları önemser ve dikkatle dinler.

Hayatlarımızı planlarken, düşüncelerimizin ikamet edeceğimiz beden üzerindeki tesirinin farkındayızdır. Önceden planlanmış zorlu deneyimlere verdiğimiz reaksiyonların hastalık yaratan düşünce formlarına dönüşebileceğini de biliriz. Bu nedenden dolayı hayat planlarımızı yaparken muazzam bir cesaret gösteririz. Bir insanın bir diğerini mahcup edebileceği pek çok kırıcı söz ve davranış şekli vardır. Aile bireylerinden işitebileceğimiz ağır sözler, şiddet dolu kırıcı ve ezici davranışları duymanın çok ızdırap verici olacağını, doğum öncesi planlamalardan dolayı zaten biliyoruzdur. Ayrıca bunlara vereceğimiz karşılıkların da çeşitli KANSER rahatsızlıklarına yol açacağının da farkındayızdır. Ruhsal bedenlerimizin cesareti ve kendini iyileştirme arzusu o kadar muazzamdır ki, bu hayat planını tüm zorluklara rağmen değil, bilakis o zorluklar için seçmiştir.

İNSANLARI SÖZLERLE İNCİTMENİN NASIL SAYISIZ ŞEKLİ VARSA

KANSERİN DE BÖYLE PEK ÇOK ŞEKLİ VARDIR.

Kanser, bir başarısızlık ya da bir ceza değildir.

Kişilik açısından bakıldığında IZDIRAP ÇEKMEK çok kötüdür ve çabucak öğrenmek yavaş öğrenmekten çok daha iyidir. Ruhsal açıdan ise, yaşanan deneyimlerde herhangi bir KÖTÜLÜK yoktur ve ÖZ-SEVGİ gibi şeyleri öğrenmenin ne kadar zaman alacağı hiç önemli değildir. RUH her zaman kendi SONSUZ DOĞASININ farkındadır ve faaliyetlerini doğrusal zamanın olmadığı boyutlar dahilinde idare etmektedir.

DOLAYISIYLA RUHUN İHTİYACI OLAN ŞEY TEKAMÜLDÜR.

BUNUN NE KADAR ZAMAN ALACAĞI ÖNEMLİ DEĞİLDİR.

Dünyada gördüğümüz ikilik hali, yani DOĞRU-YANLIŞ, İYİ-KÖTÜ vb. ruhun nötr hali ile belirgin bir tezat oluşturmaktadır. Kişilik, hayat nehri üzerinde akan her şeyi YARGILAMA eğilimindeyken, ruh sessizce nehir kenarında oturup dikkatle etrafı seyretmekte ve ÖNYARGISIZ, NÖTR BİR ŞEFKATLE YARGILAMADAN hayatı gözlemlemektedir. Derin bi içsel huzur hali bu nötraliteyi hatırladığımız zaman ortaya çıkmaktadır.

Sizlere her vesileyle önerdiğimiz

LEVH-İ MAHFUZ kitabının amacı da,

sizlere kişilik bilincinden RUH BİLİNCİNE yönelik

bir açılıma yardımcı olmasıdır.

Böyle bir açılım ise, hayatın getirdiği acı verici durumlara karşı koruyucu bir objektiflik, bir nevi tarafsızlık sağlamaktır. Bu tarafsızlık hali söz konusu hadiseleri ortadan kaldırmaz, bununla beraber yol açtıkları ızdırabı azaltabilir.

BİREY AÇISINDAN YARGI VE ELEŞTİRİ

IZDIRABIN BİR SONUCUDUR.

RUH AÇISINDAN İSE IZDIRAP

YARGILAYICI VE ELEŞTİREL YAKLAŞIMIN BİR SONUCUDUR.

Uyanıp da asla zarar görmeyen

ÖLÜMSÜZ RUHLAR olduğumuzu hatıladığımız zaman,

hayatın zorlu deneyimlerine yönelik

YARGILARIMIZ da son bulmuş olur.

Tüm bu hüküm ve yargıların yerine,

ızdırab azaltan ve MUTLULUĞU mıknatıs gibi çeken

bir tarafsızlığı kucaklarız.

Benlik algımızı kişilikten RUHA doğru genişlettiğimizde, kendimizi daha gerçekçi bir BENLİK-ANLAYIŞI ile kabul ve takdir ederiz. Aynı zamanda dikkatimizi de zorlu deneyimlerin yol açtığı ızdıraplardan uzaklaştırarak onların getirmiş olduğu BİLGELİK ve TEKAMÜLE yöneltmiş oluruz.

Bize anlamsız ve saçma gelen durumlardaki AMACI görürüz.

Ceza olarak algıladığımız şeylerin ARMAĞAN olduğunu fark ederiz.

Yük olarak gördüğümüz şeylerin FIRSAT olduğunu idrak ederiz.

Bir daha asla hayat kurbanı olduğumuz hissine kapılmaz,

Bilakis hayatın getirdiği tüm kutsamaların ve nimetlerin alıcısı haline geliriz.

Ruhsal açıdan bakarsak KANSER durumu da hastalık değil, bir ŞİFADIR. İsterseniz, UTANÇ ve KENDİNDEN NEFRET hislerinizi serbest bırakıp KENDİNİZİ SEVMEYİ seçerek, kendinizi yargılayan düşünceleriniz yerine de ÖZ SEVGİ anlayışını koyarak yeryüzündeki tüm insanlık için ruhsallaşmayı daha kolay bir hale getirebilirsiniz. Bu, kendi yakın çevrenizden çok daha uzaklara ulaşan bir SEVGİ VİBRASYONU yarattığınız anlamına gelir. Kelebek kanadındaki küçük bir titreşimin yerkürenin öbür ucunda fırtınalar yaratabileceğini duymuşsunuzdur. Kişisel bakış açısından ruhun perspektifine geçiş yaparak, doğmadan önce bildiğimiz bir gerçeği hatırlamış oluruz. LEVH-İ MAHFUZ’un size kazandıracakları tbiki bununla sınırlı değildir. Hareketlerimiz, söylediklerimiz ve düşüncelerimiz tüm dünyayı etkilemektedir. Dünyaya gelmeden önce planlamış olduğumuz zorlu deneyimlerin üstesinden gelerek ŞİFALANDIRAN BİR REZONANS yaratmış oluruz.

Hayatlarımızı planlarken çok sevdiğimiz ve bizi çok seven ruhlarla birlikte çalışmayı seçeriz. Dolayısıyla bize en çok acı çektirenler, ruhsal alemdeyken en büyük SEVGİ, ŞEFKAT, MERHAMET VE AŞK alış verişinde olduğumuz varlıklardır her seferinde.

BİZİ EN ÇOK ZORLAYANLARA, DOLAYISIYLA

GELİŞİMİMİZE EN FAZLA KATKIDA  BULUNMUŞ OLANLARA

ŞÜKRAN DUYMAK, BEDENLERİMİZ İÇİNDEYKEN DE

BENİMSEYEBİLECEĞİMİZ RUH MERTEBESİNDE BİR YAKLAŞIMDIR.

BU SEÇİMİ YAPTIĞIMIZDA

SUÇLAMA KONUSUNU HAYATIMIZDAN ÇIKARMIŞ OLURUZ.

SUÇLAMA OLMADIĞINDA BAĞIŞLAYICILIK MÜMKÜN HALE GELİR,

BAĞIŞLAYICILIĞIN BERABERİNDE İSE İYİLEŞME TEZAHÜR EDER.

Diğerlerine hizmet etmek için kendi TEKAMÜLÜNÜ askıya almak ruhlar arasında sık rastlanan bir durumdur. Kşik seviyesinden bakıldığında, bize kötü muamele edenlerin aslında bir nevi hizmet içinde olduklarını tasavvur etmek oldukça zordur. Bu sözde kötü muamelenin onlar açısından büyük bir fedakarlık olduğunu görmek ise daha da zordur. Doğumdan önceki dönemde son derece aşina olduğumuz bu konular ENKARNE olduğumuzda unutulur. BUNLARI YENİDEN HATIRLAMAK İNSANIN KENDİNİ BİLMESİ DEMEKTİR. Böylesi derin bir İDRAK hali ise fiziksel enkarnasyon haricindeki yollarla mümkün olmamaktadır.

Hayatta önemsiz gibi görünen şeyler aslında hiç de öyle değildir. Her tür hastalık aslında ŞİFADIR. Hayatlarımızı planlama ve arayışında olduğumuz TEKAMÜL DENEYİMLERİNİ yaratma gücümüz muazzamdır. Bu gücün menzili fiziksel hastalıklar yaratabilecek kadar geniştir. Ruh olarak BİZLER bu gerçeğin farkındayızdır. İnsan formunda ise bunu BİLİNÇLİ OLARAK unuturuz, ta ki hastalıklar veya başka zorlu deneyimler bizleri hatırlamaya sevk edene kadar. Dahilinde kendimizi güçsüz kuvvetsizmiş gibi hissedeceğimiz, bununla beraber kendimizi yeniden keşfetmek ve gücümüzü geri istemek için harikulade fırsatlar sunan bir dünyayı da sadece EN KUDRETLİ YARATICILARIN meydana getirebileceğini işte o zaman hatırlarız.

Sabırla okuduğunuz için sizlere teşekkür ederiz.

Size farklı bir ortamda rehberlik yapmamıza izin verdiğiniz için teşekkür ederiz.

Sevdiklerinizle sağlıklı ve uzun yaşayın.

HAYATINIZIN HERHANGİ BİR ALANINDA İYİLEŞME İSTİYORSANIZ VE BU ÇALIŞMAYA İSTEKLİYSENİZ, SİZ DE MUCİZELERLE KARŞILAŞACAKSINIZ.

Bizler LEVH-İ MAHFUZ yüzyılında

sizlere bu farkındalığı yaşatmak için ;

SİZİ ÖZÜNÜZLE tanıştırmak için;

LEVH-İ MAHFUZ ve

REİKİ uyumlamalarıyla buradayız.

Ahmet Kaya 

REİKİMASTER/TEACHER

0555 310 00 70

ahmet@hatel.com.tr

 www.izmirliahmetkaya.com

www.tanrinindogumgunu.com

http://www.dogumgunu.com.tr/store/levh-i-mahfuz.html

http://www.dogumgunu.com.tr/store/

 

İNDİGO 2012

Maya Takviminin 2012 de bitmesinin Kur’an-ı Devdim anlamı var:

2012’DEN SONRA OLACAKLAR KONUSUNDA

ESKİ İNSANLARIN, ESKİ JENERASYONLARIN

HİÇ BİR FİKRİ YOK.

2012 VE SONRASI, İNDİGOLARIN BİN YILI.

2012 VE SONRASINDA DÜNYADA

YENİ BİR İNDİGO NESİL MAYA-LANACAK.

2012 VE SONRASININ YENİ TAKVİMİ

İNDİGO TAKVİMİ.

Böylesi bir faz değişikliği, zamanların tarihinde bir kere daha görülmüştü. Sıfır noktasındaki İNDİGO İSA’nın doğumu Milat kabul edilmiş ve yıl numeratörü sıfırlanmıştı dünyanın.

2012 dünyanın yeni sıfırıdır. 2. SIFIR.

ZAMANLAR TARİHİNİN FAZ DEĞİŞİMİNE HOŞGELDİNİZ.

2012’den sonraki tüm yılların başında bundan böyle İ.S. yazacak. İslam’la İsa’nın buluştuğu, Ashab-ı Kehf kehanetinin bin yılı:

İ.S. 1 :

İNDİGOLARDAN SONRA BİRİNCİ YIL.

KUR’ANTUM KUR’AN-I DEVRİM’den

LEVH-İ MAHFUZ

www.tanrinindogumgunu.com

(buRAK özDEMİR’ e anlatımları ve yaşattığı farkındalıklar için teşekkür ederiz.)

Sabırla okuduğunuz için sizlere teşekkür ederiz.

Size farklı bir ortamda rehberlik yapmamıza izin verdiğiniz için teşekkür ederiz.

Sevdiklerinizle sağlıklı ve uzun yaşayın.

HAYATINIZIN HERHANGİ BİR ALANINDA İYİLEŞME İSTİYORSANIZ VE BU ÇALIŞMAYA İSTEKLİYSENİZ, SİZ DE MUCİZELERLE KARŞILAŞACAKSINIZ.

Bizler LEVH-İ MAHFUZ yüzyılında

sizlere bu farkındalığı yaşatmak için ;

SİZİ ÖZÜNÜZLE tanıştırmak için;

LEVH-İ MAHFUZ ve

REİKİ uyumlamalarıyla buradayız.

Ahmet Kaya 

REİKİMASTER/TEACHER

0555 310 00 70

ahmet@hatel.com.tr

 www.izmirliahmetkaya.com

www.tanrinindogumgunu.com

http://www.dogumgunu.com.tr/store/levh-i-mahfuz.html

http://www.dogumgunu.com.tr/store/

 

 

]]>

 

İNDİGOLAR MODERN DİZÜSTÜ BİLGİSAYARLARI GİBİDİR

Dünyadaki enkarne ruhlar çok farklı yaşlardadır. Genel kural olarak genç ruhlar güç, iktidar ve hayatı idame etmek gibi üçüncü boyuta ait kavramları keşfedebilecekleri hayat planları yaparlar. Yaşlı ruhlar ise aksine, dünya üzerinde bir şeyleri elde etmekten ziyade daha çok DUYGULARLA alakadar olurlar. Tekamülün duygular vasıtasıyla meydana geldiğini sezgisel olarak bilir onlar.

Bize çeşitli akrabalık bağları veya ilişkiler vesilesiyle refakat eden ve bizi çok iyi tanıyan bir ruh varsa eğer, bu durum RUH EŞİ olmak gibidir. Zira EŞ-RUH sadece aşık olduğumuz ve evlendiğimiz biri değildir. EŞ-RUH ilişkisi köklü bir takım beraberliğidir. Dolayısıyla bu tür ilişkilerde ruhlar anne baba- çocuk, kardeş, karı-koca, öğretmen-öğrenci gibi beraberlikleri seçerler.

Yeryüzündeki son enkarnosyonunu yaşayan bir ruh, edinmiş olduğu tüm bilgi ve bilgeliği diğer insanlara aktarabileceği bir hayat planı yapar; aslında bunu yapmak DÜNYA okulundan mezun olmanın da bir gereğidir aynı zamanda.

RUH kavramını biraz daha netleştirelim sizin için. Parmaklarınız var. Avucunuz var. Kollarınız var. Enkarnasyonlarınız parmaklar gibidir, ruhumuzun özünden çıkış yapar ve bir yaşam olarak tezahür ederler. Avucumuz ruhumuzdur, enkarnasyonlarımız yani parmaklarımız avucumuza bağlıdır. Ruhumuz bizim tamlığımızdır ve o da TANRI’ya, yani kolumuza bağlıdır.

KARMA, karmaya gelince; evrenin düzeni korumaya hizmet eden bir kuralıdır ve işleyişi hiçbir şekilde şahsi değildir. Karma olmasa KAOS hüküm sürerdi. Dünyevi şartlar ise bize genellikle kaotik görünür çünkü pek çok yaşam dönemi boyunca süregelen karmik dengelenmeyi göremeyiz. Perdenin arkasında harikulade ve mükemmel bir dengeleyici akış vardır. Ruhlar pek çok enkarnasyonla beraber bilgelik içinde gelişip tekamül ettikçe olumsuz davranışların, sözlerin ve düşüncelerin mutlaka DENGEYE kavuşturulması gereken etkileri olduğunu idrak ederler, dolayısıyla ilave karmalar biriktirmeyecek yollarla yaşamayı seçerler.

Ruhsal bedenlenmenin dikkat çekici bir yönü de

DİŞİ-ERKEK ENERJİSİNİN DENGELENMESİDİR.

Erkek enkarnasyonlarında baskın olanlar kadın olarak geçirdikleri hayatlarında zorlanmalarıdır. Kadın enkarnasyonlarında baskın olanlar ise erkek olarak geçirdikleri hayatlarda çok zorlanırlar. Ruhlar TEKAMÜL ederken DİŞİ/ERKEK yönlerinde bir denge arayışına girerler ve daha az aşina oldukları enerjiyi ifade etmeyi öğrenecekleri bir hayat seçerler. Dolayısıyla bizler kimi erkeklerde kadınsı bir tavır, kimi kadınlarda da erkeksi bir davranışı rahatlıkla gözlemleyebiliriz.

Artık 21. Yüzyıldayız.

Bu dönemde dünyaya gelen çocukların büyük bölümü İNDİGO, kalanı ise KRİSTAL denilen ÇOCUKLARDIR.

İNDİGO ÇOCUKLAR – KRİSTAL ÇOCUKLAR

İndigo ve kristal çocuklar, Homo Sapien’lerin bir sonraki versiyonudur. Diğer boyutlara erişim anlamında bizden daha donanımlıdır onlar. Bizim yapamıyacağımız anlamına gelmez bu fakat sanki eski bir bilgisayarda çalışmak gibidir.

İNDİGO ve KRİSTALLER MODERN DİZÜSTÜ BİLGİSAYARLARI GİBİDİR. TÜM DONANIMA SAHİPTİRLER ve BU SAYEDE ERİŞİMLERİ ÇOK DAHA KOLAY OLUR.

Anne ve babalar,

ÇOCUKLARINIZI ONURLANDIRIN.

ONLAR BU YÜZYILDA SİZLERİN ÖĞRETMENLERİDİR. YAPTIKLARI YA DA YAPACAKLARI TÜM SEÇİMLERİNDE ONLARI ONURLANDIRIN. Neden ben? DİYE SORMAYIN TANRI’YA. BU BİR CEZA DEĞİLDİR. O ÇOCUĞUN İÇİNDE KONUŞMA SORUNU OLMAYAN, GÖREN, DUYAN, DÜŞÜNEN HER ŞEYİYLE TAM BİR RUH OLDUĞUNU UNUTMAYIN. ÜZERLERİNDE ÇOK UYGUNSUZ DURAN VE YANLIŞ DİKİLDİĞİ İZLENİMİ UYANDIRAN BİR ELBİSEYİ SEÇMİŞ OLSALAR BİLE, ONUN DA BİR AMACI OLDUĞUNUN BİLİNCİNDE OLUN.

Sabırla okuduğunuz için sizlere teşekkür ederiz.

Sevdiklerinizle sağlıklı ve uzun yaşayın.

HAYATINIZIN HERHANGİ BİR ALANINDA İYİLEŞME İSTİYORSANIZ VE BU ÇALIŞMAYA İSTEKLİYSENİZ, SİZ DE MUCİZELERLE KARŞILAŞACAKSINIZ.

Bizler LEVH-İ MAHFUZ yüzyılında

sizlere bu farkındalığı yaşatmak için ;

SİZİ ÖZÜNÜZLE tanıştırmak için;

LEVH-İ MAHFUZ ve

REİKİ uyumlamalarıyla buradayız.

Ahmet Kaya 

REİKİMASTER/TEACHER

0555 310 00 70

ahmet@hatel.com.tr

 www.izmirliahmetkaya.com

 www.tanrinindogumgunu.com

 http://www.dogumgunu.com.tr/store/levh-i-mahfuz.html

 http://www.dogumgunu.com.tr/store/