.
İLAHİ ADALETİN,
BEDELLER ÖDENEREK GERÇEKLEŞTİĞİNİN BİLİNCİ
Birisi öldüğü zaman
sıklıkla onun acılarından kurtulduğunu söylersiniz,
ancak bu her zaman için doğru değildir.
Ruhsal beden olarak artık fiziksel acılarınız olmayacaktır
fakat yapmış olduğu hatalar nedeniyle
daha şiddetli manevi acılara maruz kalabilir
ve tekrar varoluş aşamasında daha da mutsuz olabilir.
Sahip oldukları zenginlikleri bencilce kullanan kişi
ekmeğini dilenmek zorunda kalabilir
ve yoksulluğun her türlü sıkıntısını yaşayabilir,
kibirli bir insan her türlü aşağılanmaya maruz kalabilir,
otoritesini kötüye kullanmış
ve kendisine tabi insanlara
kötü muamele etmiş bir insan da
kendisinden daha katı bir başka insana
tabi olmak zorunda kalabilir.
Yaşamın getirdiği zorluk ve sıkıntılar,
mevcut hayatta yapılan hataların sonucu değilse eğer,
önceki varoluşlar da yapılanların telafisi niteliğindedir.
Sonuç olarak, dünyevi hayatı esnasında,
tutkularını tatmin edebildiği için
kendisini mutlu olarak gören kişi
tekamülü için çok az çaba harcar.
Bu geçici mutluluk hali ise
genellikle mevcut yaşam dahilinde
ya da aynı derecede maddi imkan içeren
bir başka varoluşta mutlak surette telafi edilir.
Size bir FARKINDALIK ÖYKÜSÜ:
Bir adam ölmüş ve öbür dünyada yargılanmak üzere sırasını bekliyormuş. Sıra kendisine gelip mahkeme salonuna girdiğinde bir de ne görsün?
Yargıç kürsüsünde bir insan oturuyor.
Tanık sandalyesinde ise Tanrı yerini almış.
Adam şaşkın, “Aman Tanrım, bu nasıl oluyor? Beni senin yargılayacağını sanmıştım. Oysa orada hakim olarak bir insan oturuyor.”
Tanrı gülümsemiş, “Ben hiçbir zaman sizi yargılamadım. Sonsuz sevgimle, ne yapmayı seçtiyseniz, sizi seçiminizde özgür bıraktım. Bana YARGILAMAK değil, SEVMEK yakışır. Çünkü ben saf SEVGİYİM. Sizi kendimden yarattığım için sizi yargılamak kendimi yargılamak olur. Ayrıca benim yargılamama ne gerek var ki? Her şeyi bilen ben sadece burada tanıklık ediyorum. Dünyada olduğu gibi burada da insanlar tarafından yargılanıyorsunuz. Birazdan salonu hayattayken, senin zarar verdiğin, hoşgörülü davranamadığın, yargıladığın, kalplerini kırdığın insanlar dolduracak. Onlara kendini affettirmeye çalış. Onlar seni affederse ne ala. Çünkü cennetin yolu onların affından geçiyor.” demiş.
Adam merakla sormuş: “Peki ya affetmezlerse ne olacak?”
Tanrı yine sevgiyle gülümsemiş, “Ben cenneti de, cehennemi de yeryüzünde yarattım. Seni tekrar yeryüzüne göndereceğim. Orada öyle bir yaşam süreceksin ki, tüm yaptığın kötülükler, verdiğin zararlar sana aynen yaşatılacak. Yani ettiğini bulacaksın. Ama bunun amacı sana ceza vermek değil. Sadece o insanların hissettiklerini bizzat yaşayıp anlaman, yaptığın kötülüklerin bilincine varman. İşte o zaman sen kendini affetmiş olacaksın.”
Adam bir süre düşünmüş, “Peki, cennet nasıl bir yer?” diye sormuş Tanrı’ya. “Cennet, bir yer değil, bir bilinç düzeyidir evladım. Dünyada mutlu, huzur ve sevgi dolu, insanlara destek olmaktan haz duyan, yarattığım canlı ve cansız her varlığa saygı göstermeyi bilen insanlar var ya, işte onlar, dünyada cenneti yeniden yaratmaları için geri gönderdiğim cennetliklerdir. Cennet de dünyadan başka yerde değil.” demiş Tanrı.
“Ama kutsal kitap bana öyle öğretmedi.” diye karşı çıkmış adam. “Kutsal olan tek şey yaşamdır. Ben o kitapları kutsal kılmadım. Siz kıldınız. Her şeye SEVGİ ile bakmasını bilerek yaşayan insan, en büyük ibadeti yapandır.” demiş Tanrı.
“Peki dünyaya döndüğümde doğru yolu görmemde yardımcı olacak mısın?” diye sormuş adam.
“Ben bunun için siz insanların içine “VİCDAN” denen bir pusula koydum. Eğer bu pusulanın etrafına ördüğünüz kalın BENCİLLİK duvarlarını yıkarsanız, vicdanınızın yani benim sesimi kolaylıkla işitebilirsiniz.”
“Peki biz insanlara ne kadar yakında bulunuyorsun?” diye sormuş adam. “Hem size şah damarınızdan daha yakınım, hem de düşman olduğunuz kadar sizden uzağım.” demiş Tanrı. “Çünkü düşmanlarınız da Ben’im. Siz de Ben’im.”
“Yani mahkeme salonunda insanlara hiç mi hesap sormuyorsun Tanrı’m?” demiş adam. “Sadece iki sorum oluyor tüm insanlara.” diye gülmüş Tanrı. “Dünya okulunda ne kadar SEVMEYİ öğrendiniz? Ne kadar BİLGİ kazandınız?” “Kazandığınız bilgileri ne kadar yaşamınıza yerleştirdiniz?”
.
Categories: 
Etiketler: 
